Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin kerk van Vallanoujard, gelegen in de Val-d-Oise in Île-de-France, is een religieus gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de tweede helft van de 12e eeuw. Het vierkante koor, met zijn hoofdsteden dicht bij de romaanse stijl, en het tweespansche schip, gedateerd uit het begin van de 13e eeuw, illustreert een overgang tussen romaanse en primitieve gotische stijlen. De afwezigheid van laaglanden in het noorden en de karakteristieke uitlopers suggereren een ambitieus architectonisch project, misschien onvolledig om economische redenen. De westelijke poort, versierd met gesneden kolommen en hoofdsteden, evenals de oculi als hoge ramen, getuigen van een zorgvuldig esthetisch onderzoek ondanks beperkte middelen.

In 1915 werd een historisch monument (met uitzondering van de zuidkant en de sacristie, herbouwd in de 18e eeuw), de kerk behoudt opmerkelijke elementen zoals de dogische gewelven van het schip en de basis van de klokkentoren, gelijkgesteld met een derde spanwijdte. De hoofdstad van het koor, gedeeltelijk herwerkt, combineert romaanse en gotische motieven, terwijl de moderne muurschilderingen van het koor een symbolische dimensie toevoegen (pelicaan, engelen). De geschiedenis van het gebouw blijft deels raadselachtig bij het ontbreken van archiefdocumenten, maar de rol die het in de parochie speelt, verbonden aan de abdij Saint-Martin van Pontoise onder de Ancien Régime, die vervolgens in 1966 in het bisdom Pontoise werd geïntegreerd, weerspiegelt zijn lokale anker.

Het meubilair, gedeeltelijk verspreid (museum van de Franse Vexin, departementale reserves), omvat kamers geclassificeerd als een 14e eeuwse Maagd met Kind of een klok van 1584 uit de voormalige kerk van Mézières, een gemeente geabsorbeerd door Vallanoujard in 1843. Veronderstellingen over de onvolledigheid van de klokkentoren of de afwezigheid van noordkanten (tijdelijk houten ? ommuurd ?) benadrukken de aanhoudende vragen over architectonische keuzes. Vandaag de dag blijft de kerk, open voor aanbidding, een getuigenis van het landelijke religieuze erfgoed van de Franse Vexin, gekenmerkt door opeenvolgende aanpassingen en een rijke artistieke symboliek.

Externe links