Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Nicolas de Meursault, gewijd aan Sint Nicolaas, vindt zijn oorsprong in een eerste Romaanse kapel van de elfde eeuw, later geïntegreerd in de behuizing van het lokale kasteel in 1337. Deze kapel, gegeven aan de abdijen van Cluny in 1094 door Frogier de Meursault, werd verwoest en herbouwd in de 12e en 13e eeuw. Na een brand rond 1480 ondernamen de Clunisiaanse monniken een grote reconstructie in gotische stijl, met een koor, een transept en een achthoekige pijl van 57 meter in steen, toevertrouwd aan de gebroeders Jeannin, architecten. De gebruikte steen kwam uit de steengroeve Perrière-Piade.

Tijdens de Franse Revolutie (1792-1800) werd de kerk omgetoverd tot een Tempel van Reden alvorens terug te keren naar haar religieuze roeping in 1800. In 1843 werd een driedubbel schip toegevoegd, waardoor het een basilieke structuur kreeg. De klokkentoren, die 1200 ton weegt, herbergt drie klokken, terwijl de pijl, versierd met haken en pinnen, het landschap domineert. Het orgel, geïnstalleerd in 1927 door Mutin & Cavaillé-Coll, en de restauraties van de transept zuilen in 1989 completeren zijn architectonische geschiedenis.

Geclassificeerd als een historisch monument in 1846 voor zijn koor, transept en klokkentoren, de kerk illustreert de evolutie van romaanse en gotische stijlen in Bourgondië. Zijn westerse veranda, uitgehouwen uit beelden van de Maagd aan het Kind, Sint-Pieter en Sint-Paulus, evenals zijn waterspuwers en uitlopers in steen, getuigen van zijn clinisische erfgoed. Het schip, bedekt met bordeaux platte tegels, en de stenen pijl maken het een opmerkelijk voorbeeld van het lokale religieuze erfgoed.

Het gebouw, eigendom van de gemeente Meursault (Côte d'Or), blijft een actieve plaats van eredienst en een historisch symbool. Zijn exacte adres, 1 Rue de la Liberté, en zijn Insee code (21412) plaatst het in het hart van een gerenommeerd wijndorp, waar religieuze architectuur zich mengt met de seigneuriale en clinisische geschiedenis van de regio.

Externe links