Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Avignon, gelegen in de Vaucluse in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur, vormen een van de weinige middeleeuwse Franse omheiningen in hun geheel. Hun huidige bouw, gestart in 1349 onder Clement VI en voortgezet door Innocent VI uit 1355, voldeed aan de noodzaak om de pauselijke stad van de Grote Bedrijven en roadmens tijdens de Honderdjarige Oorlog te beschermen. Gefinancierd door lokale belastingen en Europese subsidies, hebben deze 4,330 meter muren, geflankeerd door 36 torens en 56 scalds, ook een systeem van verdediging tegen de overstromingen van de Rhône geïntegreerd, met kisten en sloten gevoed door de Sorgue.

De geschiedenis van de vestingwerken van Avignon dateert uit de oudheid, met een eerste Romeinse omtrek in de 1e eeuw, gevolgd door een middeleeuwse wal in de 12e eeuw, verwoest in 1226 door Lodewijk VIII na de Albigois Oorlog. Gereconstrueerd tussen 1234 en 1248 werd deze wal in de 14e eeuw vervangen door de huidige behuizing, ontworpen door Juan Fernandez de Heredia en Pierre Obreri. De tekens van steen kleermakers, opgemerkt in 1880, getuigen van de bedrijfsorganisatie van ambachtslieden. In de 19e eeuw werd Viollet-le-Duc onder toezicht van grote restauraties (1860.

De wallen speelden een cruciale economische en sociale rol, die zowel diende als een dam tegen overstromingen en in 1856, waar hun gedeeltelijke ineenstorting veroorzaakte een verwoestende vloed en als symbool van pauselijke macht. Hun 16 deuren, waarvan sommige werden gemoderniseerd (bv. de Republic Gate in 1863), weerspiegelen de stedelijke evolutie. Geclassificeerd als Werelderfgoed van UNESCO met het pausenpaleis en de Saint-Bénézetbrug, belichamen ze vandaag een uitzonderlijk architectonisch erfgoed, gevierd door Stendhal en Viollet-le-Duc voor hun schoonheid en techniek.

Naast hun verdedigingsfunctie werden de wallen een centraal element van Avignons leven, waarbij ambachtelijke activiteiten (steenkleermakers, verfstoffen) en commerciële activiteiten werden beschermd. Hun behoud in de 20e eeuw, ondanks stedelijke druk, illustreert hun erfgoed belang. De poternes en kleppen, zoals die aan de Rue des Teinturiers, herinneren zich hun aanpassing aan de dagelijkse behoeften, terwijl de stenen markeringen een unieke getuigenis van middeleeuwse bouwmethoden bieden.

De bedreigingen van de vernietiging in de 19e eeuw, gedragen door figuren als Eugene Poncet of Paulin Talabot, werden tegengesproken door intellectuelen zoals Prosper Mérimée en Esprit Requien, die hun historische waarde verdedigden. Het werk van Viollet-le-Duc, dat restauratie en innovatie combineerde (tegenwanden, kanonnen), stelde de wallen in staat om grote overstromingen te weerstaan, zoals die van 2003. Tegenwoordig blijven ze een symbool van Avignon's veerkracht, waarbij middeleeuws erfgoed en moderne aanpassingen worden gemengd.

Externe links