Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château d'Epierre is een oud sterk huis gebouwd in de 12e eeuw, herbouwd in de 14e eeuw en gerestaureerd in de 16e-17e eeuw. Het ligt in de gelijknamige gemeente Savoyard in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Dankzij de strategische ligging, ten noordoosten van de stad, kon de stad de smalle doorgang over de rivier de Arc controleren en toegang krijgen tot de Grand Cucheron Pass, een belangrijke verkeersas in Maurienne.

Het sterke huis, oorspronkelijk gebouwd met onregelmatige kiezels en platte stenen (opus spicaatum techniek), gehuisvest seigneuriale huizen, stallen en schuren. Het belangrijkste lichaam, gedateerd door dendrochronologie tussen 1335 en 1350, heeft trilobed ogivale ramen en een verlichte gang, kenmerkend voor middeleeuwse militaire architectuur. Een grote Bassyard, ooit gefossiliseerd, was compleet samen, beschermd door een gekranste behuizing en een rond pad.

In de 15e eeuw kwam het kasteel in het bezit van de familie La Chambre. Urban de La Chambre werd in 1419 geïnvesteerd door hertog Amédée VIII van Savoie. Het fief ging vervolgens door naar de Seyssel, vervolgens naar het Brunet de Montmélian in 1576, voordat het in 1676 door de inwoners van Épierre werd verworven voor 27.000 gulden, dan al in ruïnes. De titel van Baron volgde een aparte lijn naar Charles Emmanuel de Ville in 1725.

De site ervoer hernieuwde interesse in 1986 als decoratie van de Guillaume Tell serie (FR3), waar de binnenplaats werd omgevormd tot een middeleeuws dorp. In 1989 waren er vieringen van de tweehonderdjarige Franse Revolutie en de annexatie van Savoie (1860), gekenmerkt door de installatie van een Savoyard-kleurige mast.

Vandaag bieden de ruïnes van het kasteel van Epierra, geclassificeerd om hun historische waarde, een getuigenis van de architectonische en politieke evoluties van de Maurienne, tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd. Hun huidige toestand weerspiegelt opeenvolgende veranderingen, hoewel bronnen ontbreken om bepaalde bouwfasen te verduidelijken.

Historische studies zijn gebaseerd op het werk van Michèle Brocard en Georges Chapier, die zijn rol in de feodale hiërarchie van Savoyard benadrukken. De site, hoewel gedeeltelijk gewist, blijft een marker van het militaire en seigneuriële erfgoed van de vallei.

Externe links