Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Toulon Opera is een gebouw gewijd aan lyrische voorstellingen, gebouwd in het hart van de stad tussen 1860 en 1862. Op 1 oktober 1862, dertien jaar voor de Opéra Garnier in Parijs, verving hij de voormalige Salle de la Comédie (1770), die als oud en klein werd beschouwd. De neoklassieke architectuur, gekenmerkt door roze en grijze zuilen, een pediment en bogen in het midden van de muur, maakt het een van de grootste opera's in de provincie. Het gebouw, met een oppervlakte van 2.000 m2, is geschikt voor 1.329 toeschouwers en heeft een 7 procent schuine scène, met een optimale maar complexe zichtbaarheid voor kunstenaars.

De noordelijke gevel, versierd met zes beelden van de muzen (Euterpe, Terpsichore, Melpomene, Thalie, Calliope, Polymnie), is het werk van de beeldhouwer Pierre-Marius Montagne. De opera, beheerd door de Metropole Toulon Provence Méditerranée sinds 2003, is sinds 2 december 1988 geclassificeerd als historisch monument. De uitzonderlijke akoestiek en zijn capaciteit maken het tot een belangrijke culturele plaats, die jaarlijks meer dan 50.000 bezoekers trekt. Het werd ook gebruikt als een set voor het filmen, zoals The Curse of Belphegor (1966) of The Eyes of Helen (1994).

Het gebouw symboliseert de 19e eeuwse stedelijke boom van Toulon, die werd toegestaan door het terugtrekken van de wallen in 1853. Oorspronkelijk ontworpen door architect Léon Feuchère, werden zijn plannen grotendeels herontworpen door Charpentier. Tegenwoordig is er nog een architectonische en culturele getuigenis van de gouden eeuw van provinciale opera's, concurreren met de Parijse zalen van die tijd. De dubbele ingang (plaats Victor Hugo en boulevard de Strasbourg) weerspiegelt zijn integratie in het stadsleven, tussen artistiek prestige en publieke toegankelijkheid.

Externe links