Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Garrevaques ontstond in de 15e eeuw, toen het rond 1470 werd opgericht als een verdedigingsfort om het dorp te beschermen. Uitgerust met vier torens, gracht gevoed door de Sor en een spreker, belichaamt het vervolgens een typische militaire architectuur van de tijd. Dit eerste gebouw, eigendom van een katholieke heer, speelt een strategische rol in de godsdienstoorlogen in de 16e eeuw.

In 1580 werd het kasteel bestormd door protestantse troepen van Henri de La Tour d'Auvergne, burggraaf van Turenne, na drie dagen belegeren. Een breuk in de wallen laat het vallen, gevolgd door een bloedbad van verdedigers. Het werd een Hugenoten bolwerk in Lauragais, waar zelfs Henri de Navarra (toekomstige Henri IV) werd verwelkomd. De familie van Gineste, protestants, die het aan het begin van de 17e eeuw erfde en het nog steeds bewaart, was het resultaat van conflicten.

Tijdens de Franse Revolutie, werd het kasteel verbrand door revolutionairen, waardoor slechts een paar resten als een deur en een toren. Aan het begin van de 19e eeuw, tijdens het Eerste Rijk, herbouwden graaf Philippe de Gineste en zijn zoon Henri hem in neoklassieke stijl. In 1815, ter gelegenheid van een bruiloft, kochten ze twaalf panoramische schilderijen van de Dufour en Leroy vervaardiging, die Les Amours de Psyche en Cupido vertegenwoordigen, nu beschermd als historische monumenten.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel in 1943 door de Duitsers gevorderd. Hij veranderde in een staf, hij leed vernedering, met zijn keuken dienen als wapenkamer. Toen ze in augustus 1944 vertrokken, plaatsten de bewoners explosieven in de kelders, gedemoreerd in extremen door tuinman Jules Gasc, een veteraan. De eigenaren, bijgestaan door de dorpelingen, hadden eerder waardevolle meubels gespaard.

Vandaag de dag blijft het kasteel een privéwoning bewoond door de 16e, 17e en 18e generatie van de familie Gineste. Het is sinds 2016 gedeeltelijk opgenomen als historisch monument voor zijn Dufour schildersbeurs. Het landgoed, opnieuw bebost in 1878, herbergt ook een opmerkelijke 550-jarige eik en bijgebouwen omgebouwd tot hotel-restaurant. Culturele en privé-evenementen worden georganiseerd door My French Way of Life.

Externe links