Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De stad van goedkope woningen (HBM) van het plein Dufourmantelle werd gebouwd tussen 1930 en 1934 in Maisons-Alfort, Val-de-Marne, door architecten André Dubreuil en Roger Hummel. Gesponsord door het ministerieel bureau van het HBM, heeft het 600 bakstenen sociale woningen, georganiseerd volgens een plan geïnspireerd door de Weense gesloten steden van de vroege twintigste eeuw. De architectuur wordt gekenmerkt door een grote centrale as door een plein, binnenplaatsen verbonden door gewelfde passages, en zeven winkels aan de rand. De Weense invloed is terug te vinden in de verdeling van ruimtes en de keuze van materialen, waardoor een breuk met de traditionele arbeidershuizen van die tijd.

De gevels, de daken, de vloer van het perceel en de sculptuur Le Petit Chaperon rouge de Maurice Saulo werden op 27 juni 2007 ingeschreven in de historische monumenten. Deze bescherming erkent de erfgoedwaarde van het geheel, zowel voor zijn architectuur als voor zijn rol in de geschiedenis van de sociale huisvesting in Frankrijk. De stad, ontworpen als een autarchische ruimte met geïntegreerde diensten, weerspiegelt de hygienistische en sociale idealen van de jaren dertig. Het zal later worden bediend door het station Le Vert de Maisons du métro parisienne, versterking van de verankering in de lokale stedelijke stof.

De architecten Dubreuil en Hummel, ook auteurs van de Condorcet en Jules Ferry schoolgroepen in Maisons-Alfort, ontwierpen de stad als een model van sociale stedenbouw. Het project maakt deel uit van een periode van grote vraag naar veilige huisvesting voor de arbeidersklasse, die inspeelt op de uitdagingen van de Loucheur Act (1928), die de bouw van woningen met een lage huur aanmoedigde. De aanwezigheid van Saulo's sculptuur, een artistiek element dat geïntegreerd is in de openbare ruimte, onderstreept ook het verlangen om deze ensembles te verfraaien, vaak gezien als puur utilitair.

Gelegen tussen Rue Jean-Jaurès, Rue de Rome, Avenue de la Liberté en Square Gabriel Fauré, de stad illustreert de evolutie van het huisvestingsbeleid in Île-de-France. Het gesloten stadsplan, met veilige gemeenschappelijke ruimten, gericht op het creëren van een gelaste gemeenschap, terwijl het bieden van verbeterde levensomstandigheden in vergelijking met de sloppenwijken van de tijd. Vandaag de dag blijft het een belangrijke getuigenis van de sociale architectuur van de jaren dertig, waarbij functionalisme en esthetische ambitie worden gecombineerd.

Externe links