Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Gavaudun is een oud 13e eeuws kasteel, nu in ruïnes, gelegen op een rotsachtige spoor met uitzicht op de vallei van de Lède, in het departement Lot-et-Garonne. Gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, beheerste het een strategische as tussen de Périgord en de Agenese. De unieke toegang, een ladder in een verticale put gegraven in de rots, maakte het een bijna onneembaar fort. De kerker, 25 meter hoog en bestaat uit vijf verdiepingen, werd verhoogd in de 14e eeuw.

Het kasteel werd al in 1160, toen de bisschop van Périgueux, John d'Assida, de belegering om rovers of ketters weg te rijden, voordat het te vernietigen genoemd. Kort daarna werd hij geciteerd in de aanval van 1271 toen hij de koninklijke macht over het land van de graaf van Toulouse overnam. Tijdens de Honderdjarige Oorlog speelde hij een sleutelrol in Frans-Engelse conflicten, die in handen kwamen van families als de Baleinx, bondgenoten van de Engelsen, en vervolgens van de Durforts, supporters van de koning van Frankrijk.

In de 15e eeuw behoorde de seigneury van Gavaudun tot de familie Lustrac, met name tot Arnaud de Lustrac (bekend als Naudonnet), kapitein gascon vechtend tegen de Engelsen. Het kasteel werd een toevluchtsoord voor Marguerite de Lustrac, weduwe van de marshal van Saint-André, en vervolgens voor Geoffroy de Vivans tijdens de godsdienstoorlogen. Na complexe erfenissen kwam het in de 17e eeuw in handen van de d'Auray de Brie, waarna het in 1686 werd verkocht aan de familie Belsunce, die het tot de Revolutie hield.

In 1796 werd het kasteel, gedeeltelijk verwoest en verkocht als nationaal eigendom, gekocht door de gemeente Gavaudun. Alleen de kerker, geclassificeerd als een historisch monument in 1862, blijft vandaag, getuige van zijn militaire en feodale verleden. De overblijfselen, waaronder fijne courtines en troglodytische toegang, herinneren aan haar strategische rol in de regionale geschiedenis.

De site, een gemeenschappelijk eigendom, is beschermd als historische monumenten sinds 1862 voor zijn toren en 1987 voor de rest van de ruïnes. De architectuur weerspiegelt middeleeuwse defensieve aanpassingen, met een kerker bedekt met niches en een ingenieuze toegangssysteem, typisch voor de gascon kastelen van die tijd.

Externe links