Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Lafont is een neo-klassiek gebouw gebouwd in het begin van de 19e eeuw, ten noordoosten van Broût-Vernet, in het departement Allier (Auvergne-Rhône-Alpes). ==Geschiedenis==De kerk werd in 1817 opgericht en werd geflankeerd door twee vleugels die tussen 1830 en 1840 werden toegevoegd. Vier tweepersoonspaviljoens (Broût, Saint-Pont, Vichy, Saint-Didier) markeren de ingangen van het landgoed, terwijl de gevel, besteld met een centraal voorlichaam overdekt door een pediment, de architectonische elegantie van de periode weerspiegelt.

In het kasteel bevindt zich een hal ingericht met een kolossale portico met ingeblikte ionenzuilen, evenals een grote woonkamer met een parketvloer die een centrale rozet vormt. De structuur ervan, geïnspireerd door de technieken van Philibert De l'Orme, maakt gebruik van gebogen boerderijen die zijn opgebouwd met opgestapelde latten, een zeldzaam model in de regio. Het landgoed, ontworpen als een coherente set met commons en park, diende kort als het landbouwinstituut van het centrum (1842.

Het Château de Lafont is onlosmakelijk verbonden met André de Bonneval (1798 Na zijn dood werd het landgoed overgedragen aan de familie Villot de Boisluisant en vervolgens aan de uitgever Christian Chalmin. Het kasteel werd in 1990 uitgeroepen tot historisch monument voor zijn gevels, daken en parketvloeren. Het illustreert zowel het neoklassieke architectonische erfgoed als de landbouwinnovatie van de 19e eeuw.

Historische bronnen noemen een eerder kasteel, dat in 1569 door Nicolay werd bevestigd, maar het huidige gebouw is het resultaat van een complete reconstructie in de 19e eeuw. Hoewel sommige elementen (blangerie, lingerie, paviljoens) zijn verdwenen, behoudt het landgoed zijn park en zijn belangrijkste gebouwen, vandaag de dag particulier eigendom. De geschiedenis weerspiegelt de sociale en economische veranderingen in de regio, tussen landaristocratie en modernisering van de landbouw.

Externe links