Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van La Verdière, gebouwd in de 10e eeuw door de familie Castellane, was oorspronkelijk een militair fort met uitzicht op de weg tussen Arles en Castellane. Het bestaat uit twee kamers, die tot 300 man herbergden en een kapel van de burcht omvatten, later vervangen door de huidige parochiekerk. Zijn strategische rol en primitieve architectuur weerspiegelden de defensieve behoeften van de middeleeuwse periode in de Provence.

In de 13e eeuw, onder het huis van Vintimille, verloor het kasteel geleidelijk zijn militaire karakter. Een kerker wordt toegevoegd, en een Romaanse kerk vervangt de primitieve kapel. Het werk ging door tot de 15e eeuw, met uitbreidingen naar het noorden, de bouw van gewelfde kamers, en de ontwikkeling van een tuin genaamd "de rit." Het gebouw kwam vervolgens in handen van de Castellanes, toen de Forbins in 1613, waardoor het begin van een transformatie in een seigneuriale woning.

Tussen 1750 en 1767 ondernam Louis-Roch de Forbin immense werken om het kasteel om te zetten in een aangename residentie. Een 40 meter groot terras, tweeëntwintig lounges, een balzaal van 30 meter en duizenden vierkante meter aan gipswinkels behoren tot de mooiste in de Provence. Het kasteel wordt dan het grootste in de regio, gastvrije recepties en jachtpartijen. In 1986 werd er een historisch monument gearrangeerd, het ontsnapte nauwelijks aan de vernietiging tijdens de Franse Revolutie.

In de 19e eeuw overleefde het kasteel, hoewel bedreigd door verlating en degradatie, revoluties en plunderingen. In 1851 waren er tijdelijk 800 revolutionaire soldaten onderweg naar Aups. Gered in 2003 door de huidige eigenaar, is het nu open voor bezoeken, ondanks decennia van verwaarlozing die infiltratie en het risico van ineenstorting veroorzaakt. De 365 deuren en ramen, evenals de 5000 m2 gebouwen, maken het een uitzonderlijke getuigenis van de Provençaalse geschiedenis.

Interieurdecoraties, waaronder zigeuners, omvatten duizenden vierkante meter en sierlijke lounges, kamers en secundaire kamers. Deze elementen, typisch voor Provençaalse kunst uit de 17e en 18e eeuw, evenals de hybride architectuur als gevolg van opeenvolgende transformaties, maken het kasteel tot een erfgoedjuweel. De kerk, nog steeds gehecht aan het kasteel, behoudt zijn klokkentoren en pastorie van middeleeuwse oorsprong, hoewel gescheiden van het huis eeuwenlang.

Externe links