Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Campagnac, gebouwd tussen de 14e en 16e eeuw, was oorspronkelijk gelegen in de parochie van Saint-Martin, bij Sarlat-la-Canéda. Hij behoorde tot de bourgeois familie Plamon, invloedrijk in de regio, die verschillende consuls aan de stad. De strategische locatie maakte het een doelwit tijdens de Honderd Jaar' Oorlog, vooral in 1348, toen Engelse troepen het kort in beslag namen voordat ze werden afgeweerd door de inwoners van Sarlat en de Senechal van de Périgord.

In 1360 was het kasteel betrokken bij de conflicten tussen Gilbert de Domme, Sénéchal du Périgord en de stad Sarlat, verbonden met de Engelsen. Na onderhandelingen werd in 1361, een eind gemaakt aan de plaatselijke vijandelijkheden, een akkoord bereikt. Het kasteel veranderde vervolgens van hand en ging over naar de Roux families van Campagnac en Abzac. Tijdens de godsdienstoorlogen in de 16e eeuw werd het bezet door protestanten en werd het een strategisch punt in de regionale conflicten.

In 1592 werd Lord Jean Roux gedood toen hij het kasteel verdedigde tegen een aanval. Een deel van het landgoed werd verkocht als nationaal eigendom in 1794, vervolgens gekocht door lokale gezinnen. In de 19e eeuw had het kasteel verschillende eigenaren, waaronder de Baron van Dampierre en de familie Watelin, die er werken uitvoerden. In de 20e eeuw diende het kort als weeshuis voordat het in 1980 door de gemeente werd gekocht om de bezetting door een boeddhistische gemeenschap te vermijden.

Tegenwoordig wordt het kasteel verlaten, ondanks gedeeltelijke bescherming van historische monumenten (1998 en 2025). De 40 hectare worden gebruikt om te wandelen. In 2025 zal het dienen als setting voor een webserie, terwijl het wacht op een mogelijke restauratie, geschat op 2 miljoen euro.

De traptoren, geregistreerd in 1998, en het gehele kasteel, geregistreerd in 2025, getuigen van het architectonisch belang. De resten van het zwembad en de paviljoens herinneren aan het seigneuriële verleden. Ondanks zijn huidige staat, blijft de site een symbool van de perigord erfgoed, gekoppeld aan de tumults van de regionale geschiedenis.

Externe links