Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Chacenay, gebouwd in de 13e eeuw als middeleeuwse vesting, stond bekend om zijn wallen, zijn kerker (nu vernietigd), zijn sloten en zijn ophaalbrug. Het was de bakermat van de machtige familie van de heren van Chacenay, vaak belegerd, en ten slotte vernietigd in opdracht van Lodewijk XI in 1474 na een belegering onder leiding van Léger de Dinteville tegen Charles de Temerary. Het kasteel werd herbouwd op zijn oorspronkelijke plan, zonder de kerker, en werd een symbool van feodale strijd in Champagne.

In de 19e eeuw, na een brand tijdens de Franse Revolutie, werd het kasteel gered van vernietiging door de broers Arthur en Edmond Bertherand, die de restauratie toevertrouwde aan gerenommeerde architecten: Jean-Baptiste Lassus (co-auteur van de werken van Notre-Dame) en Viollet-le-Duc, die een neogotische trap toevoegde. De interieurversieringen zijn gemaakt door Charles Vivet. In 1862 vervloekte Arthur Berther en hem in de stijl van het tijdperk. De site, geclassificeerd als een historisch monument, herbergt nu een verzameling van manuscripten en handtekeningen.

Het kasteel wordt gekenmerkt door zijn drievoudige sloot en een courtine hoog van 25 meter, overblijfselen van zijn defensieve verleden. De versterkte poort (geregistreerd in 1926), de binnenplaatsen, de kapel, de bron en de toegangsbrug (in 1990 geclassificeerd) getuigen van de architectonische evolutie. Het werd in 1988 door Panos en Lina Pervanas gerestaureerd tot zijn charme van Dantan. Het belichaamt op afspraak het erfgoed van de grote families van Champagne, zoals de Choiseul of de Delpech van Méreville, waarvan de graven blijven in de lokale kerk.

De complexe geschiedenis weerspiegelt de feodale divisies: de kerker behoorde toe aan de koning van Bourgondië, de Grote Ronde van de Graven van Troyes en de rest van de bisschop. In 1278 werd het pand van Sainte-Parise voor Érard IV de Chacenay afgebroken, wat de lokale rivaliteit illustreerde. Het eerste stenen kasteel, bevestigd in 1285, bestond uit twee afzonderlijke delen verbonden door een galerij. Herhaalde belegeringen en opeenvolgende reconstructies maken dit tot een zeldzame getuigenis van militaire en seigneuriële architectuur in Champagne.

Externe links