Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château des Comtes du Roure, gelegen in Barjac in de Gard, is een monument dat voornamelijk in de zeventiende eeuw werd gebouwd, hoewel de oorsprong ervan teruggaat tot de tiende eeuw. Het bestaat uit drie delen: een seigneurtoren uit de 10e eeuw, een middeleeuwse kerker uit de 12e eeuw (het Castel Viel) en een renaissancehuis, gebouwd tussen 1634 en 1639 door Jacques de Grimoard de Beauvoir du Roure en zijn zoon. Dit laatste gebouw, van vierkant plan en verdeeld over vier niveaus, gehuisvest ruimtes gewijd aan het gezin, aan de bedienden, en zelfs een kapel, met een architectuur gemarkeerd door grote dorpel ramen.

De seigneuriale toren, gebouwd op een rots op de plaats genaamd Bargacum, werd verhoogd in 1649 om tegemoet te komen aan de gemeenschappelijke bel, nog zichtbaar. Het Castel Viel, aanvankelijk een sterk drie verdiepingen tellend huis, diende later als gevangenis en symboliseerde de overheersing van de familie Beauvoir du Roure over de regio. Rond dit kasteel ontwikkelde het dorp Barjac zich als strategisch dorp op de weg die de bergen van Ardèche verbindt met de Rhônevallei en Aigues-Mortes. De wallen rondom de stad, waarvan er nog resten zoals de lagere poort, getuigen van dit middeleeuwse belang.

In de 17e eeuw werd het nieuwe huis verbonden met de bestaande gebouwen door stallen en een gewelfde galerie die werd opgehangen door hangende tuinen (bevroren in de 20e eeuw). Dit kasteel bleef eigendom van de familie Roure tot 1899, voordat het een katholieke school werd die werd geleid door het bisdom Nîmes tot 2001. Sindsdien is het gemeentehuis van Barjac een cultureel centrum: het stadhuis is er sinds 2008 gevestigd, en de oude stallen, keukens en galerieën hebben nu een bibliotheek, een bioscoop en een feestzaal. De oude kerker, extern gerestaureerd, werd niet gerehabiliteerd binnen.

Het kasteel staat sinds 1993 bekend als historische monumenten. Vandaag organiseert zijn hof zomerfestivals zoals Song of Word en Barjac M De binnenruimtes, zoals de salons waar de kardinaal de Richelieu verbleef of de familiekapel, herinneren zich zijn verleden prestige, terwijl de ontbrekende hangtuinen zijn architectonische evolutie oproepen.

De bronnen vermelden ook verdere ontwikkelingen, zoals de in 1777 gebouwde kluizen om het familiearchief te huisvesten, of de transformatie van de vleugel in een gewelfde galerij, ooit uitgerust met een theater en een kapel. Ondanks deze wijzigingen behoudt het kasteel originele elementen, zoals Franse plafonds en 17e-eeuwse schoorstenen, die getuigen van zijn aristocratische geschiedenis.

Externe links