Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château d'Hutaud, ook wel château de Foucaud genoemd, werd gebouwd in de 17e eeuw door Jacques de Foucaud en voltooid door zijn broer Arnaud de Foucaud uit 1658. Al in 1663 bestond het kasteel, het leespaviljoen, de terrassen en de grote vijver al. Het gebouw werd in 1722 overgedragen aan de familie van Huteau en de graaf Jean-Louis van Huteau groeide op voor de Franse Revolutie. In de 19e eeuw werd het doorgegeven aan de Puységur familie door het huwelijk van Valentine d'Huteau met Bernard de Puységur in 1870, voordat het werd verkocht aan de stad Gaillac in 1903 voor 120.000 frank na tien jaar onderhandelen.

Het kasteel, aanvankelijk ongebruikt na de overname, werd gedeeltelijk vernietigd in 1925, terwijl de gemeenten werden douchebaden. In 1935 werd een historisch monument gebouwd voor zijn leespaviljoen, en in 1945 voor het hele park en kasteel, herbergt het het Gaillac Museum of Fine Arts. Tijdens de bezetting diende hij als ziekenhuis voor de Duitsers, voordat hij in 1995 werd gerestaureerd. Het park, vrij toegankelijk, herbergt culturele evenementen en een originele hydraulische systeem voeden bekkens en fonteinen.

Geïnspireerd door de villa van Este, combineert het kasteel klassieke stijl en lokale rode baksteen. De symmetrische gevels, versierd met halfronde frontons, openen op Italiaanse terrassen aan de Tarn kant en een groot park aan de noordkant. Het landgoed omvat ook neoklassieke stallen, een 18e-eeuwse oranjerie, een groen theater en een recente rozentuin. Het leespaviljoen, geclassificeerd in 1935, onderscheidt zich door zijn vier gebogen dakkoepels en zijn beelden van riviergoden.

Het kasteel is vertegenwoordigd in schilderijen van Jean-Louis Petit, bewaard in het Musée de Gaillac. Zijn artistieke en architectonische geschiedenis wordt gedocumenteerd door werken als Yves Bruand (1985) en Alain Soriano (2006), waarin hij zijn culturele en erfgoedrol in Occitanie benadrukt.

Externe links