Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Jonquières is een gebouw uit het 3e kwart van de 17e eeuw, gebouwd tussen 1656 en 1660 voor Bernardin de Latude, zoals blijkt uit data gegraveerd op twee deuren. Het plaatst een voorste kasteel en wordt georganiseerd rond een centrale binnenplaats, met een behuizing lichaam geflankeerd door twee ronde torens, een noordelijke vleugel gewijd aan de gemeenten, en een zuidvleugel bezet door een seigneuriale kerk. De ingangsgevel, voorafgegaan door een trap met dubbelvliegen ingericht met sculpturen (honden gehurkt onderaan de hellingen), geeft toegang tot een terras en een galerie die de vloeren verbinden. Een geïsoleerde deur in het park, rijk gesneden (follage, fruit, gebroken pediment), ooit markeerde de ingang van een speel steegje gevoerd met sinaasappelbomen, leidend tot twee paviljoens in de vorm van ronde torens.

De site, die al in 1265 werd genoemd in de vorm van een kasteel, was oorspronkelijk een bescheiden landelijke vesting gekoppeld aan de landbouw van een vruchtbare vlakte. Het moderne kasteel, van klassieke stijl, behoudt overblijfselen van de oude structuur (draaiingen van hoek) en bestendigt de residentiële en religieuze functie van de plaats: de heren werden daar begraven in de kasteelkapel, vervangen door de huidige kerk. De gevels, daken, galerieën, trap en uitgehouwen deur van het park zijn sinds 1964 beschermd als historische monumenten.

De architectuur weerspiegelt een maatschappelijke organisatie die kenmerkend is voor de seigneuriële domeinen van Languedoc: de binnenplaats gescheiden van de straat door een raster symboliseert het onderscheid tussen privé- en openbare ruimte, terwijl de integratie van de kerk in het kasteel de spirituele en tijdelijke kracht van de eigenaren benadrukt. De gekerfde decoraties (kaneel, fruit, gebroken pedimenten) getuigen van barok invloeden, zeldzaam in de regio op dat moment.

Sinds 2016 brengt de familie Beaumont jaarlijks bezoeken aan het kasteel tijdens hun Tour de France estival, waarbij elk jaar een nieuw kind wordt gepresenteerd aan de familie Béarn en Cabissole, eigenaren of gerelateerd aan de plaats. Deze moderne familietraditie staat in contrast met de agrarische en seigneuriële geschiedenis van het landgoed, nu gedeeltelijk toegankelijk voor het publiek (bezoeken, verhuur).

Externe links