Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vestingwerken van Cernay, gelegen in de Bovenrijn in de regio Groot-Oosten, dateren voornamelijk uit de 14e en 16e eeuw. Hun vierhoekige route, gedeeltelijk bewaard gebleven, volgt een regelmatig plan dat innerlijke stadsontwikkeling heeft gestructureerd. De sloten, nog zichtbaar in het westen en noorden, getuigen van hun eerste verdedigingsfunctie. De gemeenschap van Cernay had haar begraafplaats al in 1188, en de stad wordt genoemd als oppidum (versterkt plein) in 1268, met twee belangrijke poorten: de een naar Belfort en de ander naar Thann. Een derde poort, de Neutor (Nieuwe Poort), werd toegevoegd na 1439 in de richting van de vlakte.

De zuidoostelijke hoektoren, de enige goed bewaard gebleven vestige, illustreert de aanpassing van vestingwerken aan artillerie in de 16e eeuw. Gebouwd in rode zandsteen van de Vogezen, is het ongeveer 9 meter hoog voor 11 meter in diameter, met dikke muren van 3 meter aan de basis. De vlammen en het bovenste platform weerspiegelen Renaissance militaire technieken. De vestingwerken, verkocht als nationale goederen tijdens de revolutie, werden geleidelijk ontmanteld: de zuidelijke en oostelijke poorten werden tussen 1826 en 1846, terwijl de d'angle torens werden omgezet in huizen, met uitzondering van de James-Barbier toren.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de overblijfselen, die al veranderd waren (de toren had sinds het einde van de 19e eeuw een terras ondersteund), extra schade aangericht. Alleen de Thann Gate profiteerde van een naoorlogse restauratie gericht op het herstellen van zijn oorspronkelijke uiterlijk. Vandaag de dag blijft de toren geclassificeerd als Historisch Monument sinds 1937 de meest tastbare getuige van dit verdedigingssysteem, terwijl de sloten en de route van de straten de herinnering aan de middeleeuwse en moderne omtrek bestendigen.

Externe links