Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Aiguillon toren is een imposant Gallo-Romeins gebouw gebouwd in de eerste eeuw onder het Romeinse Hoge Rijk. Dit cilindrische monument, vandaag afgekapt op 5 meter hoog, was aanvankelijk veel hoger. Gebouwd in kleine kalkhoudende balgen, is het gelegen in de buurt van een necropolis en bij de kruising van twee belangrijke Romeinse wegen: de ene die Aginnum (Agen) met Burdigala (Bordeaux) verbindt, en een andere die Sos met Excisum verbindt. Het exacte gebruik ervan blijft onzeker: begrafenis, militair of symbool van prestige? De 19e eeuwse opgravingen onthulden munten uit augustus tot Constantijn I, evenals botten en urnen.

De Tourasse, een van de eerste Franse historische monumenten in 1840, werd gerestaureerd in 2001, nadat ze bevrijd was van een moderne constructie die al meer dan anderhalf eeuw werd belast. Het is nu geïntegreerd in een openbare tuin. De laatste opgravingen, uitgevoerd in 2018, suggereren een link naar een funerair complex, hoewel de cilindrische vorm, ongebruikelijk voor dit soort monument, blijft leiden tot debat onder archeologen. Sommigen zien het als een funeraire stapel, anderen als een gebouw gekoppeld aan een oude habitat of een signalering post.

In de Romeinse tijd was Aiguillon een secundaire agglomeratie van de Civitas des Sotiates, die ten minste vijf hectare ten noordoosten van de Tourasse uitbreidde. Het monument bezette een strategische positie, op de kruising van oude sporen en bij de samenvloeiing van de Lot en de Garonne. De kalksteenbekleding en de steenblokkende kern die aan de mortel zijn bevestigd getuigen van een solide constructie, hoewel de oorspronkelijke kroon niet bekend blijft. De veronderstellingen over de functie van Milestone, tempel gewijd aan Mercurius, watchtower, weerspiegelen de diversiteit van mogelijke interpretaties, geen wordt definitief gevalideerd.

La Tourasse werd in 1859 voor het eerst genoemd door Jean Florimond Boudon de Saint-Amans in zijn Essay on Antiquities in het departement Lot-et-Garonne, nadat hij in kaart was gebracht onder de verkeerde naam "la Lugosse" op Cassini's kaart. Zijn vroege classificatie in 1840 onderstreept zijn erfgoed belang, lang voordat moderne opgravingen onthulde zijn bredere archeologische context. Vandaag vormt het een zeldzaam overblijfsel van Gallo-Romeinse architectuur in het zuidwesten, geassocieerd met een oud netwerk en een necropolis waarvan de exacte omvang nog moet worden gespecificeerd.

Externe links