Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerker van Salives is een middeleeuwse vesting gelegen in het dorp Salives, Bourgondië-Franche-Comté. Gebouwd op de heuvel, is het ongeveer 50 meter ten westen van de lokale kerk. De ruïnes, nog steeds imposant met een hoge toren van 16,80 meter, onthullen een defensieve architectuur gekenmerkt door muren van drie meter dik aan de basis. Het interieur behoudt sporen van een keldervloer, een begane grond en drie bovenverdiepingen, waarvan de laatste voorzien is van een deur, een Romaans raam en latrines geïntegreerd in de muur.

De geschiedenis van de kerker is gekoppeld aan seigneuriële uitwisselingen en conflicten. Al in 768, ene Maurin bood het dorp Salives aan de abdij van Flavigny. In 1256 ruilde Hugues IV Salives met Guillaume de Mary tegen Villeberny. In de 15e eeuw liet Johannes IV het dorp tijdelijk afstaan aan de Sire de Châteauvillain alvorens het in 1420 te herstellen. Het kasteel leed schade tijdens de godsdienstoorlogen: in 1590 werden twee rebellen die het kasteel bevel gaven opgehangen door Guy de Tavannes. In 1774 beschreef Abbé Court Sword een gedeeltelijk gesloopte toren, 15 meter hoog, overblijfsel van het oude kasteel van de hertogen.

De ruïnes van de kerker, geclassificeerd als historische monumenten sinds 9 juni 1932, onderging restauraties in 1985 die de ineenstorting van het noordgezicht en de noordoostelijke hoek veroorzaakten. Vandaag de dag behoort de kerker tot de gemeente Salives en blijft een architectonische getuigenis van feodale conflicten en uitwisselingen in Bourgondië. De structuur behoudt kenmerkende elementen van middeleeuwse kerkers, zoals defensieve openingen en interieurarrangementen aangepast aan seigneuriale leven.

Externe links