Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het aquaduct van Nîmes, gebouwd tussen 40 en 80 n.Chr. waarschijnlijk onder keizer Claude, was bedoeld om de stad Nîmes te voorzien van water uit de bronnen van Oezen. De 50 km lay-out, waaronder de beroemde Pont du Gard, getuigt van een uitzonderlijke beheersing van Romeinse hydraulica, met een constante helling van 25 cm/km waardoor een stroom van 35.000 m3/dag. Analyses van de concretiënten op de muren tonen twee fasen van het gebruik: een eerste periode van optimale werking (II eeuwen), gevolgd door progressieve afbraak uit de derde eeuw, met een waarschijnlijke verlatenheid in de zesde eeuw.

De constructie combineerde geavanceerde technieken: een betonstraal van kalk en kalksteen, rechte metselwerk, en een kanaal bedekt met een kluis of platen. Een specifieke roodachtige coating, de malta (mengsel van kalk, kwartszand en ijzeroxide), zorgde voor afdichting. Slagers versterkten de structuur op bepaalde secties. In 2023 stelde de ontdekking van een stroomopwaarts gedeelte in de buurt van Saint-Quentin-la-Poterie een uitbreiding van het collectienetwerk voor, waarbij de oorspronkelijke route met meer dan 2 km werd verlengd.

Het aquaduct werd tussen 1979 en 1999 gedeeltelijk ingedeeld in 1840 (Gard Bridge). Moderne opgravingen (1984-1990) bevestigden haar sleutelrol in de watervoorziening van Nîmes, maar onthulden de details van de bouw en achteruitgang. Beschermde elementen zijn bogen, tussenbruggen (zoals Pont-Rou of Font Menestière), en ondergrondse secties geanalyseerd op hun architectonische techniek.

Het boek illustreert Romeinse vindingrijkheid in resource management, met een systeem ontworpen om de afgelopen eeuwen. De afschaffing ervan valt samen met de politieke en economische omwentelingen van de late oudheid, gekenmerkt door een achteruitgang van de openbare infrastructuur. Vandaag de dag zijn de overblijfselen, verdeeld tussen particuliere en gemeenschappelijke eigendommen, bieden een materiële getuigenis van de Romanisering in Narbonnaise en haar technische erfgoed.

Geochemische studies (zoals die van J.C. Gilly in 1986) en archeologische studies (geregisseerd door Jean-Luc Fiches en Guilhem Fabre) verduidelijkten de bronnen van voeding en de bouwfasen. Het aquaduct blijft een onderwerp van studie om de oude hydraulische systemen en hun aanpassing aan geografische beperkingen te begrijpen, zoals blijkt uit CNRS publicaties en interdisciplinaire opgravingen uitgevoerd op het gedeelte van de bovenste Vitrenque.

Externe links