Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Bazian Forted Tower dans le Gers

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Tour
Crédit photo : Phil du Capitou - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1900
2000
Fin XIIIe–début XIVe siècle
Waarschijnlijke bouw
1er août 1974
MH-classificatie
Époque contemporaine
Wijziging van de regels
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Verstevigde toren (zaak B 512, 522, 523): inschrijving bij beschikking van 1 augustus 1974

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen historische actoren.

Oorsprong en geschiedenis

De vestingtoren van Bazian, ten oosten van het dorp in Gers, is een van de laatste overblijfselen van de lokale wallen. Gebouwd waarschijnlijk tussen de late 13e en vroege 14e eeuw (hoewel vaak geassocieerd met de 15e eeuw), ontwikkelt het zich op vier niveaus. De begane grond, typisch voor de Gersoise versterkte deuren, heeft een gebroken boog ingang met een herse doorgang en een gewelfde gang in een wieg. De deur, geblokkeerd van binnenuit door dwarsbalken, leunde tegen een smallere boog dan de kluis. Toegang tot de bovenste verdiepingen was via een stenen trap (eerste verdieping) of een binnenladder (tweede verdieping).

De bovenste verdiepingen van de toren zijn doorboord met kleine ramen, waaronder een in gebroken boog op het laatste niveau. Gebouwd in het medium kalkhoudende apparaat, het is gestileerd met een dak in een paviljoen bedekt met holle en platte gehaakte tegels. De deurkraampjes werden in het hedendaagse tijdperk gedetailleerd om de passage uit te breiden, gedeeltelijk het oorspronkelijke uiterlijk te veranderen. De toren, geclassificeerd als Historic Monument bij decreet van 1 augustus 1974, getuigt van middeleeuwse dorpsverdedigingssystemen, hoewel de precieze datering (XIIIde XVde eeuw) blijft besproken.

De toren werd oorspronkelijk geïntegreerd met een aantal nu verdwenen wallen en diende als controlepost en bescherming voor het dorp. De architectuur weerspiegelt de landelijke vestingtechnieken van de tijd, waarbij verdedigingsfunctionaliteit (hers, wiegkluis) en aanpassing aan lokale behoeften worden gecombineerd. De hedendaagse wijziging van de deur illustreert de evolutie van het gebruik, van een militaire functie tot een erfgoedrol. Vandaag de dag blijft het een opmerkelijk voorbeeld van het middeleeuwse erfgoed van Occitan, hoewel de staat van instandhouding en de exacte locatie (de cartografische precisie als "passable") de toegankelijkheid ervan beperkt.

Externe links