Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Romeinse kerk van Budos, gelegen in het departement Gironde in New Aquitaine, is een katholiek gebouw uit de 12e eeuw. Het is gewijd aan Saint Roman du Mans, discipel van Saint Martin de Tours. Oorspronkelijk gebouwd met een uniek schip gericht op het oosten en een cul-de-vier apsis, onderging het grote transformaties in de 14e, 16e en 18e eeuw, evenals een gedeeltelijke reconstructie van zijn klokkentoren in de 19e eeuw.

Leabside en het koor, de enige overblijfselen van de 12e eeuw, presenteren een negenzijdige bed versierd met gesneden hoofdsteden die planten, dieren en symbolische motieven zoals geketende mannen of vogels vertegenwoordigen. Deze elementen, gedeeltelijk gemaskeerd door latere toevoegingen (butress, sacristie), getuigen van een verfijnde romaanse kunst. De 14e eeuwse poort, nu gereduceerd, werd ooit versierd met hoofdsteden die de hoofdzonden illustreren (Luxure, Gourmandise, Anger, Avarice), waarvan er twee bewaard zijn gebleven in de muur van het oude stadhuis.

In de 16e eeuw werd de kerk uitgebreid met de toevoeging van twee laterale beuken, die zijn breedte triplanteren om te reageren op de naoorlogse bevolkingsgroei van 1 Honderd jaar. Het koor werd in de 18e eeuw aangepast door de toevoeging van een platte muur en een stuc altaar, terwijl de sacristie de ruimte van de Romaanse abside bezet. De Romaanse klokkentoren, bedreigd door scheuren, werd in 1865 afgebroken en vervangen door een 30 meter hoge klokkentoren ontworpen door de Bordeaux-architect Alexandre Antoine Lambert. Deze draagt het wapen van paus Pius IX, kardinaal Donnet en baronnen van Larroque-Budos.

Het interieur herbergt een marmeren hoogaltaar van de Pyreneeën (1846), een geclassificeerd altaar van de achttiende eeuw gewijd aan de Heilige Romeinse, en 19e eeuwse glas-in-lood ramen ondertekend Henri Curcier, illustratie van religieuze taferelen zoals de presentatie van de rozenkrans aan Saint Dominique. De bas-coté's, gewelfd in 1868, behouden begrafenis platen van de heren van La Roque-Budos (tot 1770) en een herdenkingsaltaar van de dood van de twee wereldoorlogen. Een ronde doorboorde steen, ontdekt onder de grond, voedt lokale legendes op mogelijke ondergrondse.

Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1986 (met uitzondering van klokkentoren en sacristie), onderging de kerk belangrijke restauraties tussen 1999 en 2007 om zijn kluis, triomfboog en klokkentoren te consolideren. Dit werk maakte de heropening voor het publiek in 2004, het behoud van een architectonisch erfgoed gekenmerkt door bijna negen eeuwen van religieuze en gemeenschap geschiedenis.

Externe links