Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame de Vaas Abbey, gelegen in de gemeente Vaas en Sarthe, is een Marian en koninklijke abdij waarvan de oorsprong teruggaat tot een Karolingische stichting rond 790, volgens de cartulaire van Cormery Abbey. Echter, de eerste zichtbare architectonische sporen, zoals de bases van het koor en de apses in russart zandsteen, dateren uit de late 10e eeuw, wat wijst op een primitieve Romaanse constructie. De kanunniken volgden vervolgens de heerschappij van St Augustinus. Dit klooster speelde een strategische rol bij het oversteken van de Loir. Een lokale legende kenmerkt de abdij in beslag genomen eigendom in Ganelon, de misdadiger van Roland's Song.

In de 12e eeuw werd de abdij herbouwd dankzij de financiële steun van de Plantagenets. De eerste abt, Geoffroy, werd genoemd in 1161. De kerk leed grote schade in 1370 tijdens de Honderdjarige Oorlog, verwoest door de Engelsen tijdens de inname van de stad door Du Guesclin na zijn overwinning in Pontvallain. De kloostergebouwen, herbouwd door de pre-shows na hun aankomst in 1726, werden afgebroken in 1981. Vandaag de dag is er alleen de residentie van de Abbé (het huidige stadhuis), de kloostertoren, de tuinen en de parochiekerk.

De kerk, voornamelijk gotisch, behoudt romaanse elementen zoals de halfronde basis van het koor en de apsal kapellen van de transept. Het unieke schip, typisch voor de Augustijnen, wordt verlicht door gotische ramen met interlaces, terwijl de kluizen dateren uit de dertiende eeuw. Een 13e eeuwse muurschildering, die Christus in majesteit uitbeeldt, blijft in de noordelijke abside, in slechte staat. De abdij, geplaatst in het begin van de zeventiende eeuw, draagt dan de titel "Royal Abbey." Verkocht als nationaal goed bij de revolutie, alleen de kerk ontsnapte aan vernietiging.

Léonore d'Estampes de Valençay, aartsbisschop van Reims en Abbé de Vaas, markeerde de geschiedenis van de plaats voor zijn dood in 1651. De laatste abt, Jean-Marie Charles Sioc'han de Keradennec, benoemd in 1777, weigerde een eed af te leggen in 1790 en stierf in ballingschap in Duitsland. Deze figuren illustreren de nauwe banden tussen de abdij, de monarchie en de kerk onder het oude regime.

Externe links