Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De citadel van Port-Louis vond zijn oorsprong in een 1486 project dat door de hertog François II van Bretagne werd opgezet om de toegang tot de haven van Lorient door een versterkte toren veilig te stellen. Hoewel het project werd gefinancierd voor zijn commercieel en strategisch nut ("voor de schoonheid van de haven en de veiligheid van handelaren"), werd het project in 1488, na zijn dood, verlaten slechts kleine stedelijke vestingwerken in de volgende eeuw.

Tijdens de oorlogen van de Liga (eind 16e eeuw) werd de site strategisch belangrijk. Bezet door de troepen van de hertog van Mercoeur in 1589, dan door de Spaanse bondgenoten vanaf 1590, het plein wordt versterkt onder leiding van architect Cristóbal de Rojas. Twee bastions met ronde bof, typisch voor de periode, werden opgericht in 1591. De Spanjaarden hielden de citadel tot het Verdrag van Vervins (1598), toen de Marshal van Brissac de gedeeltelijke vernietiging ervan beval, spaarde hoe bastions, courtisties en barakken ook.

De huidige citadel werd herbouwd tussen 1618 en 1621 onder Lodewijk XIII, die Port-Louis tot de rang van koninklijke stad verhoogde. Hoewel vaak geassocieerd met Vauban, zijn zijn bijdragen beperkt tot de gebouwen van de lagere werf (werf, balpark) later. In de 18e eeuw versterkten de ontwikkelingen (tanks, putten, moestuinen) haar autonomie tijdens de zetels. De citadel speelde een sleutelrol bij de verdediging van de haven, met name door de oprichting van de East Indie Company (1666) en de oprichting van Lorient. Het bleef een militaire post tot 2007, na bezet te zijn door de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De hedendaagse architectuur combineert elementen uit de 17e en 18e eeuw, zoals het grote poedermagazine (1750 Dit granieten gebouw, gewelfd met stenen, opgeslagen tot 120.000 pond poeder voor de forten en schepen. Geclassificeerd als een historisch monument in 1948 (Citadel en muren) en 1999 (Poudrière), de citadel herbergt nu het Museum van de Indiase Compagnie en het Nationaal Museum van de Marine, getuige van haar maritieme en strategische verleden.

De wallen en bastions, gedeeltelijk aangepast in de 19e eeuw (toegangshelling van 1850), illustreren de evolutie van militaire technieken. Onder de beschermde elementen bevinden zich ook de kleine poederdoos, de escapades van de pastry en het bos van de liefde, en het balpark. De citadel, een eigendom gedeeld door de gemeente, de staat en particulieren, blijft een symbool van Bretonse erfgoed gekoppeld aan kustverdediging en koloniale handel.

Toekomst

Het huisvest momenteel een museum van het Indiase bedrijf, het National Navy Museum en bijlagen gewijd aan redding op zee.

Externe links