Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Monument voor de Doden van Sarliac-sur-l'Isle ligt op het kruispunt van de straten van het Monument aux Morts en het eiland, op de bodem van een driehoekig plein. Gebouwd vanaf 1927 volgens de plannen van architect Robert Lafaye, bestaat het uit een driedeurs stenen muur, omgeven door een muur die de ruimte sluit. Het centrale medaillon, het werk van beeldhouwer A. Pugnet, is het belangrijkste decoratieve element. Het raster en de bodem werden vervolgens verbouwd en gedeeltelijk gemoderniseerd.

Dit monument herdenkt de plaatselijke slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Hij werd geregistreerd in de Historische Monumenten bij opdracht van 21 oktober 2014, waardoor de gehele structuur, inclusief het vierkant en raster, beschermd werd. Het werk werd uitgevoerd door de ondernemer Lavaud, onder leiding van Lafaye, terwijl Pugnet een artistieke aanraking met zijn medaillon bracht. Het symboliseert de plicht van het geheugen en eerbetoon aan de soldaten van Sarliac-sur-l'Isle.

De locatie van het monument, op de kruising van twee betekenisvolle straten (Monument-aux-Morts en Isle), versterkt de verankering in het stads- en gedenklandschap. Zijn sobere architectuur, typisch voor monumenten voor de dood van de inter-oorlogsperiode, weerspiegelt een verlangen naar plechtigheid en herinnering. De nauwkeurigheid van de GPS-locatie wordt a priori als bevredigend beschouwd (noot 6/10), waardoor een duidelijke identificatie in de gemeenschappelijke stof mogelijk is.

Het monument maakt deel uit van een historische context die wordt gekenmerkt door de morele en fysieke wederopbouw van Frankrijk na 1918. In landelijke gemeenschappen zoals Sarliac-sur-l'Isle speelden deze gebouwen een centrale rol in de sociale cohesie, die diende als verzamelplaats voor patriottische ceremonies. Hun oprichting, vaak gefinancierd door openbare of gemeentelijke abonnement, was bewijs van collectieve inzet voor het geheugen van de verdwenen.

Externe links