Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Montagnieu Fort House is een middeleeuws gebouw gebouwd in de 14e en 15e eeuw in de gemeente Soleymieu, Isère. Gelegen op de heuvel, domineert het de weg tussen Crémieu en Morestel (D517). Zijn rechthoekige architectuur, geflankeerd door een vierkante toren met een wenteltrap, getuigt van zijn aanvankelijke defensieve rol. De gevels en daken, die in 1979 als historische monumenten werden vermeld, zijn bedekt met kalksteen platen, en een 16e eeuwse zonnewijzer siert de zuidelijke gevel.

De eerste getuigde heer was Henri de Montagnieu in 1347, gevolgd door opeenvolgende eerbetoon van Amblard de Machy in 1363 en 1375. In 1430 schreef Arthaud de Machy zijn testament in de kapel van het versterkte huis. In de 18e eeuw veranderde de familie La Poype het gebouw: sloop van de wand van behuizing om twee paviljoens te bouwen (1778), uitbreiding van de ramen, en toevoeging van een oven gedateerd 1734. De interieurtransformaties weerspiegelen een aanpassing aan het residentiële gebruik van de periode.

Aan het begin van de 20e eeuw heeft de familie Camel de Montgolfier de grote kamer op de eerste verdieping in middeleeuwse stijl gerenoveerd en zijn wapenschild op de voordeur gelegd. Sinds 1976 behoort het forthuis tot de christelijke gemeenschap van de Chemin Neuf, die een kapel en ontvangstruimten voor spirituele retraites heeft opgezet, met name gericht op "innerlijke genezing." De oude schuur, gedeeltelijk geruïneerd, werd hersteld naar een plaats van aanbidding.

Het interieur behoudt opmerkelijke elementen, zoals een rechthoekige hal op de eerste verdieping, geflankeerd door vierkante kamers. Aan de bovenkant van de trap, een kleine gewelfde kamer in een dogisch kruis, versierd met beelden van twee engelen, een abt en een vrouwelijke figuur, suggereert een oud religieus gebruik. Deze functie werd bestendigd door de Nieuwe Weg, die vandaag de dag het geheel gebruikt als een huis van welkom en gebed.

Architectureel vormde het sterke huis oorspronkelijk de noordkant van een versterkte plein, waarvan de muren, dik van 1,10 tot 1,15 meter en acht meter hoog, waren gecreneerd. De sporen van deze verdedigingswerken blijven zichtbaar. Gebouwd in kalksteen, combineert de structuur robuustheid en elegantie, met latere wijzigingen die de evolutie naar een residentieel en spiritueel gebruik weerspiegelen.

Externe links