Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Quintien de Lieusaint, gelegen in Île-de-France, is ontstaan in de 12e eeuw. Rond 1138 werd het gegeven aan de abdij van Heières door Étienne de Senlis, bisschop van Parijs, een donatie bevestigd in 1147 door een zeepbel van paus Eugene III. Dit eerste gebouw behoudt nog steeds de basis van zijn klokkentoren, terwijl de naburige colonnaden dateren uit de 13e eeuw. De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door opeenvolgende transformaties: uitbreiding van het koor in de 16e eeuw, reconstructie van het schip in de 17e eeuw, en grote veranderingen van de gevels in de 19e en 20e eeuw.

Verschillende elementen getuigen van zijn rijke verleden: grafstenen uit de 13e, 14e en 16e eeuw, waaronder een ridder in wapenrusting, evenals een Latijnse inscriptie Locus Sanctus ("Heilige Plaats") gegraveerd op het portaal en een 16e eeuwse plaat. De Louise bel, gesmolten in 1721, en voorwerpen geclassificeerd als een 17e-eeuwse altaarstuk of 18e-eeuwse werkbank voltooien dit erfgoed. De glas-in-loodramen, gecreëerd in 1946 door R. Brunner, en een recente restauratie (2014-2015) benadrukken de voortdurende vitaliteit van dit monument.

Architectureel presenteert de kerk een langsvlak gericht, afgewerkt met een veelhoekige bedstede met gebogen baaien en ondersteund door uitlopers. De westelijke gevel, ingelijst met pilasters en overdonderd door een boog in het midden van de hanger, bevat een roos op het tweede niveau. De vierkante klokkentoren domineert het complex met een dubbel hellingsdak. Binnenin worden twee objecten geclassificeerd als historische monumenten: het zuidelijke altaar (17e eeuw) en het schilderij van Saint Quintian en Saint Roch, evenals een 18e eeuwse beeldhouwbank. Een schilderij van Couland (1884), Saint Michel terroriserend de Demon, verrijkte ook het decor.

Externe links