Oorsprong van het bedrijf XIIe siècle (≈ 1250)
Eerste vermelding van de naam *Bintinais* bevestigd.
Années 1980
Ecomuseumproject
Ecomuseumproject Années 1980 (≈ 1980)
Ontwerp van het museum door onderzoekers.
23 mai 1987
Openbaar
Openbaar 23 mai 1987 (≈ 1987)
Inhuldiging als antenne van het Musée de Bretagne.
1994
Instandhouding van lokale rassen
Instandhouding van lokale rassen 1994 (≈ 1994)
Begin van het programma voor de veiligheid van dieren.
2006
Macht
Macht 2006 (≈ 2006)
Administratieve scheiding van het Museum van Bretagne.
Décembre 2020
Naamsverandering
Naamsverandering Décembre 2020 (≈ 2020)
Een "Bintinais Award" worden.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen specifieke actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het "Écomusée de la Bintinais," gelegen in Rennes, Bretagne, is gelegen in de voormalige boerderij van de Bintinais, een van de grootste en meest welvarende boerderijen in het Rennes-land, die bijna zeven eeuwen lang werd geproefd. Deze site weerspiegelt de evolutie van de verbindingen tussen de stad en haar platteland, terwijl het lokale plattelandsleven wordt geïllustreerd. De boerderij, waarvan de naam teruggaat tot de Middeleeuwen, is omgetoverd tot een museum om dit unieke agrarische en architectonische erfgoed te behouden.
Op 23 mei 1987 opende het ecomuseum zijn deuren voor het publiek als antenne van het Musée de Bretagne. Het werd autonoom in 2006, terwijl het een nauw partnerschap in stand hield. De museumroute, geïnstalleerd in het hoofdgebouw van meer dan 1200 m2, volgt vijf eeuwen van de lokale geschiedenis, van de 12e eeuw tot het heden, door middel van verschillende thema's: architectuur, landbouw, dagelijks leven, en stads-land relaties. Objecten, machines, meubels en multimedia media (audiovisueel, interactieve games) maken dit verhaal toegankelijk voor iedereen.
Het ecomuseum speelt een sleutelrol bij het behoud van het regionale genetische erfgoed. Sinds 1994 heeft het 19 bedreigde inheemse dierenrassen behouden, zoals de Blauwe van Maine (ovine) of de Flèche (volaille), en heeft het oude plantenrassen gekweekt, waaronder 120 soorten ciderappels in drie boomgaarden. Een educatief pad van 19 hectare stelt u in staat om de evolutie van de landbouwpraktijken te ontdekken, van traditionele gewassen (lin, hennep) tot moderne planten (mais, koolzaad).
De tijdelijke tentoonstellingen, jaarlijks met gemiddeld 9 maanden verlengd, verkennen verschillende erfgoedthema's, die door professionals zijn vastgesteld. Animaties (bijenteelt, schapen maaien, cider maken) voltooien het aanbod, het versterken van de levende en educatieve karakter van de plaats. Het ecomuseum met het label Musée de France combineert onderzoek, behoud en bemiddeling om een lokaal en universeel erfgoed te benadrukken.
De geschiedenis van de site is ook die van de overgang van een actieve boerderij naar een museumruimte. Jarenlang heeft een team van onderzoekers deze metamorfose begeleid, zodat de ziel van de plaatsen en hun geheugen behouden blijven. Vandaag de dag blijft het ecomuseum een levende getuigenis van de landbouw- en sociale veranderingen in het land Rennes, terwijl het zich opdringt als een belangrijke speler in het behoud van de regionale biodiversiteit.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen