Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lormont, ook wel het kasteel van de aartsbisschoppen of het kasteel van de Zwarte Prins genoemd, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw met Willem VIII, hertog van Aquitaine, die er een eerste fort rond 1060 bouwde. Deze strategische site, gelegen op de hoogten met uitzicht op de Garonne, werd een probleem tijdens de Honderdjarige Oorlog. Alienor d-Aquitaine verbleef daar in 1137, toen het kasteel onder Engelse overheersing passeerde na zijn huwelijk met Henri Plantagenet. De Zwarte Prins, Edward van Woodstock, woonde er rond 1360, voordat de aartsbisschoppen van Bordeaux in de 14e eeuw eigenaren werden. In 1453 zal het zelfs huisvesten de onderhandelingen aan het einde van de Honderdjarige Oorlog.

In de 17e eeuw werd het kasteel herbouwd door de architect Henri Roche voor kardinaal François d'Escoubleau de Sourdis, vervolgens voor zijn broer Henri. Na de gedeeltelijke vernietiging tijdens de Religieoorlogen en de Fronde werd het tussen 1654 en 1662 gerestaureerd, waarbij middeleeuwse en klassieke elementen werden geïntegreerd. In 1789 werd het nationaal eigendom en gedeeltelijk afgebroken in 1781 door kardinaal Rohan. In de 19e eeuw gaf een Duitse eigenaar, de heer Sacher, hem zijn huidige verschijning door een neo-gotische gevel toe te voegen met crenellated torentjes, terwijl hij een klassiek paviljoen in stand hield.

In de 20e eeuw, het kasteel, geclassificeerd als een historisch monument in 1991, viel in ruïnes voordat werd gekocht in 2005 door de ontwikkelaar Norbert Fradin. Na uitgebreid werk zal het kantoren huisvesten, een gastronomisch restaurant dat achtereenvolgens wordt gerund door Jean-Marie Amat en Vivien Durand, vervolgens een antenne van de Cours Florent uit 2017. Het park, gedeeltelijk verwoest door de bouw van de Aquitaine brug in 1960, behoudt nog archeologische resten, zoals 15e eeuwse graffiti en elementen van de 17e eeuwse tuinen.

Het kasteel bestaat nu uit twee gebouwen: een torenhuis en een klassiek paviljoen, omgeven door een omheinde ruimte en een sloot. De eclectische architectuur, die middeleeuwse, renaissance en neogotische stijlen combineert, weerspiegelt de vele reconstructies. Het wapenschild van kardinaal de Sourdis, zichtbaar op de gevel, herinnert aan zijn episcopale verleden. Ondanks de geleden schade blijft er een belangrijke getuigenis van de geschiedenis van Aquitaine, van de hertogen van Aquitaine tot de aartsbisschoppen van Bordeaux.

Recente opgravingen en restauraties hebben oeroude elementen aan het licht gebracht, zoals een middeleeuwse kapel in de zuidelijke vleugel of een 17e eeuwse put, nu bewaard gebleven in het Museum van Vrienden van Oude Lormont. De site, die sinds 2004 is opgenomen in een ZPPAUP, blijft het onderwerp van ontwikkelingsprojecten, tussen historisch geheugen en hedendaags hergebruik.

Externe links