Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Urtubia, gelegen in Urrugne bij Saint-Jean-de-Luz, ontstond in 1341 toen Martin de Tartas toestemming kreeg van koning Edward III van Engeland (toen hertog van Aquitaine) om een stenen kasteel te bouwen om de grens te beschermen. Dit eerste gebouw, met een kerker, muren en sloten, werd in 1497 door Marie de Sault van Urtubia verwoest na een geschil met haar echtgenoot Jean van Montreal. Koning Lodewijk XII gaf toestemming voor zijn reconstructie in 1505, toevertrouwd aan Louis de Montréal, zoon van John, die een nieuw kasteel op de ruïnes van de vorige bouwde.

In de 16e eeuw veranderde het kasteel meerdere keren van hand door huwelijksallianties en beproevingen. In 1574 beëindigde het huwelijk tussen Jean d'Alzate en Aimée de Montréal familiegeschillen, en hun afstammeling Salvat d'Alzate kreeg in 1654 de oprichting van Urtubia als vicomte. Het kasteel herbergde al een rijke collectie wandtapijten, waaronder een Vlaamse ophanging aangeboden in dank voor de gastvrijheid verleend aan het hof van Lodewijk XIV tijdens de onderhandelingen over het Verdrag van de Pyreneeën (1660).

Een grote renovatiecampagne vond plaats in 1745 onder Pierre de Lalande en zijn vrouw Ursule d'Alzate, die het kasteel transformeerde: het vullen van de gracht om een Engels park te creëren, het toevoegen van een zuidvleugel, een oranjerie, en een Lodewijk XV trap. Het interieur werd verrijkt met antieke meubels (Empire, Boulle) en barokke decoraties, zoals de kapel met marinelijsten. Het kasteel, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1974, is eigendom van Coral's familie sinds 1893, na door de handen van Larralde en Labat in de 19e eeuw.

Onder de opmerkelijke elementen, de 14e eeuwse kerker blijft gedeeltelijk, evenals de torens van de poort en de fragmenten van courtines. Het interieur bewaart wandtapijten uit de 16e en 18e eeuw, familieportretten en een badkamer van het Eerste Rijk gevoed door een bron ontdekt in 1830. Het kasteel was ook het toneel van een verblijf van Lodewijk XI in 1463, tijdens een bemiddeling tussen de koningen van Castilië en Aragón.

De architectuur weerspiegelt deze historische lagen: het L-vormige huislichaam combineert middeleeuwse overblijfselen (moord, rondweg) met klassieke toevoegingen (lucarns, smeedijzeren helling). De sloten, gedeeltelijk gevuld, maken plaats voor een stuk water bij de oude boerderij van Larraldenia, gebouwd in 1845. Het landgoed, toegankelijk voor het publiek, illustreert de evolutie van een Baskische seigneury in aristocratisch verblijf, gekenmerkt door grensconflicten en huwelijksstrategieën.

Externe links