Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Palais du Grabatoire, gelegen in de historische wijk van de Cité Plantagenêt in Le Mans, is een oud heilig paleis gebouwd in de eerste helft van de zestiende eeuw voor Jean de Couthardy, lid van het hoofdstuk Saint-Julien. De bouw ervan, gespreid over meer dan twintig jaar, werd in 1543 voltooid dankzij een transactie tussen Anselme Taron, erfgenaam van Canon Jacques de Courthardy, en het hoofdstuk, dat uiteindelijk het grootste deel van de kosten dekte. Het grote gebouw werd oorspronkelijk ontworpen met dakramen die pas in 1906 werden toegevoegd tijdens controversiële restauraties.

Zodra het was voltooid, werd het Grabatorium verhuurd aan kanunniken als M. de Quince, en diende daarna als capitulaire hal na de zak van de kathedraal door protestanten in 1562. In 1567 bewaarde hij graan voor de bevoorrading van de stad en in 1572 woonde de aartsdiaken Anselme Taron daar kort. Het gebouw werd vervolgens een residentie voor de gouverneurs van de provincie Maine, zelfs het verwelkomen van Lodewijk XIII en Marie de Medici in 1612. Zijn bezetting door politieke en religieuze figuren ging door tot de Revolutie, toen hij werd verdeeld en verkocht als nationaal goed.

In 1791 verwierf notaris Guy-Jean-François Martigné beide delen van de Grabatoire, die hij vervolgens verkocht aan Canon Fay, die het schonk aan een familielid in 1795. In de 19e eeuw, Abbé Bruneau toegevoegd dakramen en klokkentorens, terwijl de restauraties in 1906-1907 veranderde zijn oorspronkelijke uiterlijk met "rustige" coatings. Een restauratie in 2014, onder leiding van erfgoedarchitect Laurent Cohin, herstelt gedeeltelijk zijn oorspronkelijke uiterlijk, waaronder de 16e eeuwse coatings.

De Grabatoire bestaat uit een paviljoen met twee verdiepingen, uitgebreid door een vleugel, met veelhoekige torens met trappen. Zijn gevels, doorboord met bovenliggende ramen, werden in de 18e eeuw aangepast om licht te promoten, voordat ze in de 20e eeuw werden gerestaureerd. Ondanks zijn belang blijft dit monument een van de meest onbekende in Le Mans, vanwege de weinige historische bronnen die het documenteren.

Vandaag de dag dient het Grabatorium als een episcopale residentie en is sinds 1927 opgenomen als een historisch monument. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze, politieke en architectonische omwentelingen van de regio, van de Renaissance tot de hedendaagse tijd.

Externe links