Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Barthélemy de Poncey-sur-l'Ignon, gelegen in het departement Côte-d'Or in Bourgondië-Franche-Comté, werd gebouwd tussen 1785 en 1787 volgens een ongebruikelijk plan voor de regio. Het gebouw combineert een schip bedekt met een rib dome, een rechthoekig koor en twee zijkapellen, allemaal voorafgegaan door een klokkentoren toegevoegd in 1872. Oudere elementen, zoals de avant-chœur en zijn dogische gewelven, kunnen dateren uit de 13e eeuw, terwijl het portaal en sommige muren waarschijnlijk dateren uit de late 15e of vroege 16e eeuw. De ramen en kluis van het schip werden in de zeventiende eeuw gerenoveerd.

De huidige klokkentoren, ontworpen door architect E. Lhommelin in 1872, vervangt een oude klokkentoren die te laag en niet zichtbaar wordt geacht. Het werk, uitgevoerd door ondernemer N. Ratel, was ook gericht op het verbeteren van de toegang tot het koor, vervolgens gemaskeerd door pijlers. In 1846 had de architect Fénéon-Damotte reeds reparaties voorgesteld, waaronder de ontwikkeling van een biechtstoel. De sacristie werd in 1896 uitgebreid door ondernemers D.E. Fraivret en R. Deschamps, die de opeenvolgende aanpassingen van het gebouw aan liturgische en structurele behoeften illustreren.

Een historisch monument bij decreet van 13 juni 2001, de kerk onderscheidt zich door zijn mix van stijlen: kalksteen klokken, steen gesneden voor de klokkentoren, en verschillende daken (mechanische tegels, leisteen, platte steen). Het complexe plan, waarin centraal schip, zijkapellen en uitgestrekt koor worden gecombineerd, weerspiegelt een architectonische evolutie die gekenmerkt wordt door herintreding en toevoegingen. Interieurdecoraties, zoals de niche in een vlecht geschilderd achter het altaarstuk of gronddoppen, getuigen van gotische en klassieke invloeden.

Het gebouw, eigendom van de gemeente, is gelegen in het hart van het dorp, in de behuizing van de begraafplaats. De geschiedenis onthult een gemeenschap die haar plaats van aanbidding wil behouden en aanpassen, zoals blijkt uit de vele interventies van de achttiende, negentiende en twintigste eeuw. Het archief van de Côte-d.

Externe links