Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren Quillebeuf bevindt zich aan de linkeroever van de Seine, in de gemeente Quillebeuf-sur-Seine, Normandië. Gebouwd in het 3e kwart van de 19e eeuw, vervangt het een oude brand uit 1817 en markeert een kromming van het estuarium, vier kilometer stroomopwaarts van de Tancarville Bridge. De huidige toren, gebouwd op de Quai de Quillebeuf, werd uitgerust in 1862 met een wit vast licht, vervolgens geautomatiseerd in 1908. Het onderscheidt zich door zijn bakstenen structuur en zijn sprankelende groene lantaarn, die nog steeds operationeel is.

De bouw van de vuurtoren, voltooid in 1862, volgt de plannen van architect Léonce Reynaud, in opdracht van het ministerie van Openbare Werken. De toren, 14 meter hoog, is gemaakt van geslepen steen en heeft een licht afgeknotte ronde vorm. Een schroeftrap leidt naar een achthoekig metaal en glazen lantaarn, met messing optiek. De vuurtoren, onveranderd sinds 1905, getuigt van de geschiedenis van de navigatie op de Seine, versterkt door voormalige marinevotos bewaard in de lokale kerk.

Een historisch monument sinds 24 november 2010, de Quillebeuf Vuurtoren is een openbaar eigendom nog steeds in gebruik, in tegenstelling tot andere vuurtorens in het gebied zoals La Roque. De locatie in de Marais-Vernier, een voormalige meander van het estuarium, en de signaleringsfunctie maken het tot een belangrijk element van het Normandische maritieme erfgoed.

Externe links