Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Clermont-Soubiran, gelegen op de noordelijke hellingen van de Garonnevallei in Clermont-Dessus (nu Clermont-Soubiran), domineert het dorp vanaf het hoogste punt. Zijn oorsprong dateert uit ten minste de elfde eeuw, toen het behoorde tot de familie Durfort, de invloedrijke heren van Toulouse County. Bernard de Durfort, geciteerd in 1091/1092, en zijn broer Guillaume behoorden tot de eerste gecertificeerde eigenaren, gekoppeld aan de daad van teruggave van de kerk van Sint-Martin-des-Puits in 1093. De seigneury, gebouwd in Barony in 1208 en vervolgens in Marquisat in 1617, illustreert het strategische en symbolische belang van de site.

In de 13e eeuw gaven Raimond-Bernard de Durfort en Arnaud de Durfort gewoonten aan de vazalen van het kasteel, terwijl een eerbetoon van 1263 expliciet het "Château de Clermont-Dessus" noemde. De lokale traditie eiste dat de heren van Clermont-Dessus de bisschop van Agen in zijn stoel droegen bij zijn plechtige ingang, naast andere edelen zoals die van de Madaillan Fossat of Beauville. Deze praktijk weerspiegelt de prestige- en feodale verplichtingen verbonden aan de seigneurie, vervolgens doorgegeven door huwelijksallianties aan de families van L-Isle-Jourdain (1270), Armagnac (1375), vervolgens Balsac d'Entragues (1463).

In de 15e-17e eeuw markeerden de Balsac d'Entraygues de geschiedenis van het kasteel, omgedoopt tot "Clermont d'Entraygues" na de overname door Robert de Balsac, Senechal d'Agenais. In 1617 kreeg Henri de Balsac, Graaf van Graville, de erectie in markiesat. Het landgoed ging vervolgens door naar de Marchin door het huwelijk van Marie de Balsac met Jean-Gaspard-Ferdinand de Marchin (1651), waarna in 1711 verkocht werd aan Thomas de Gasquet vanwege de schulden van de Marchin. Na verscheidene transacties, waaronder die van 1774 in Jean-Baptiste de Picot, viel het kasteel uiteindelijk in de families van Lameth, Nicolaÿ en vervolgens Laborie.

Het kasteel rust op een oude basis, mogelijk vóór de 12e eeuw, met inbegrip van een kerker veranderd in een trappenhuis en een gewelfde wachtkamer in de late 17e of vroege 18e eeuw. In de 18e eeuw, werd een set van drie-level appartementen toegevoegd aan het zuiden terras. De site, die in 1960 werd genoemd als historische monumenten, getuigt van bijna een millennium van feodale geschiedenis, tussen seigneuriale macht, nobele allianties en architectonische aanpassingen.

Externe links