Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château de Querrieu, gelegen te paard in de gemeenten Querrieu en Pont-Noyelles (Somme), is ontstaan in de middeleeuwen. Een eerste middeleeuws kasteel, bezocht door Francis I in 1517 en Hendrik IV in 1595, werd in 1636 vernietigd door de Spaanse legers tijdens het beleg van Corbie. Vandaag blijven alleen de basissen van twee halfronde torens en een kelder over, overblijfselen van deze periode.

In de 17e eeuw, de seigneury van Querrieu doorgegeven aan de familie van Gaudechart door het huwelijk van Robert Gaudechart met Gabrielle de Saveuse in 1596. Hun afstammeling François de Gaudechart, een kampmaarschalk, liet het kasteel in steen en steen herbouwen. In 1652 werd de seigneury verhoogd tot de rang van markiesat. Na de dood van haar man in 1735 onderging Anne-Françoise Perrin, markiezin douirière, grote transformaties, gevolgd door Paul-Maximilien de Gaudechart, die de baaien veranderde, de sloten vulde en het park bouwde.

De 19e eeuw markeerde een nieuwe fase van transformatie onder impuls van prinses Clementine-Charlotte de Rohan, weduwe van Louis François de Gaudechart. Tussen 1830 en 1840 werd het kasteel verhoogd van een verdieping met zijvleugels, en het park werd vergroot en herontworpen in het Engels. Er werd een monumentaal raster toegevoegd, dat zich uitstrekte naar het dorp. Deze aanpassingen, die vandaag nog zichtbaar zijn, gaven het domein zijn huidige aspect.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog speelde het kasteel een strategische rol als hoofdkwartier (QG) van het 4e Britse leger onder leiding van generaal Rawlinson. Hier werd het Somme-offensief in 1916 voorbereid. De site verwelkomde grote figuren zoals koning George V, maarschalk Foch en Lord Balfour. Duitse kanonnen werden daar opgeslagen voordat ze werden overgebracht naar het Imperial War Museum in Londen. Dit militaire verleden maakte het tot een herdenking van de Grote Oorlog.

Na 1918 bleef het kasteel in de familie van Alcantara de Querrieu, afstammeling van de Gaudechart. In 1927 kreeg Juan d'Alcantara toestemming om Querrieu aan zijn naam toe te voegen. Het landgoed, nog steeds bewoond door de familie, werd gedeeltelijk als historische monumenten in 1998. De architectuur combineert een 17e-eeuws centraal lichaam, 19e-eeuwse vleugels en een eeuwenoud landschapspark, dat zijn evolutie door de eeuwen heen weerspiegelt.

Het kasteel onderscheidt zich door zijn 19e eeuwse interieurdecoraties, waaronder lambrisering, parketvloeren en een eretrap. Het park, uitgebreid in de 19e eeuw, omvat een kanaal, een rond bekken, en steegjes met eeuwenoude bomen. De gemeenten, waaronder stallen en dovecote, completeren dit architectonische ensemble, gedeeltelijk gerestaureerd in de jaren tachtig.

Externe links