Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame de Lamballe, ook bekend als Notre-Dame-de-Grande-Puissance, is een voormalige collegiale kerk gelegen in de Côtes d'Armor, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1848. De constructie loopt van de 12e tot de 16e eeuw, waarbij Romaanse elementen (poorten noord en west), gotische stralen (chœur, transept zuid) en flamboyant (noordse kapellen) worden gemengd. Het gebouw, oorspronkelijk verbonden met het kasteel van Lamballe, werd in de 14e eeuw door Charles de Blois versterkt tijdens de Opvolgingsoorlog van Bretagne, waarbij torens, niches en kazematten werden geïntegreerd om het tot een belangrijk onderdeel van de lokale verdediging te maken.

De geschiedenis van het college is onafscheidelijk van die van de Graven en Hertogen van Penthièvre. Opgericht nabij een in 1083 genoemde kastelenkapel werd het rond 1202 door bisschop Geoffroy Hernon gewijd. In de 13e eeuw droegen Geoffroy Botterel III en Alain de Penthièvre bij aan de bouw, terwijl Jeanne de Penthièvre en Charles de Blois in de 14e eeuw zuidelijke kapellen en vestingwerken toevoegden. Marguerite de Clisson, in de 15e eeuw, financierde de jube, de kluis van het koor en de wederopbouw van het zuidelijke onderpand, ondanks de conflicten in verband met zijn ducale ambities.

Het college leed schade tijdens de oorlogen van de religie en de Liga (XVI eeuw), vervolgens verslechterde in de 17e 15e eeuw, met gedeeltelijke instortingen en het verlies van de pijl. In de 19e eeuw, een grote restauratie (1850 De unieke architectuur, die religieuze en militaire functies combineert, getuigt van machtsstrijd in het middeleeuwse en moderne Bretagne.

De buitengevels weerspiegelen deze stilistische diversiteit: de westelijke gevel, een Romeinse-gotische gevel, heeft een gesneden portaal en een schild van Bretagne; De zuidelijke gevel toont 15e eeuwse kapellen en een versterkte toren; Het vlakke bed, geflankeerd door torentjes, dateert uit de 14e eeuw. Binnen, het schip, herbouwd in de 19e eeuw, behoudt Romeinse-gotische bogen, terwijl het koor vertoont asymmetrische verhogingen (noord triforium met vierhoekige balustrade vs zuiden bogen met drielobbige bogen), illustreren opeenvolgende bouwcampagnes.

De klokkentoren, meerdere malen opnieuw ontworpen, verloor zijn pijl na 1626, vervangen door een terras. De glas-in-loodramen, waaronder het grote raam van het koor (vernietigd in de 19e eeuw), en de jube van 1414 De collegiale kerk, gespaard tijdens de vernietiging van het kasteel in 1420 en 1626, belichaamt de veerkracht van een erfgoed gekenmerkt door de Bretonse conflicten, van feodale oorlogen tot de revolutie, waar het werd een tempel van de rede.

Vandaag de dag blijft de collegiale Notre-Dame de Lamballe een uitzonderlijk getuigenis van versterkte religieuze architectuur, waar bijna vijf eeuwen geschiedenis van Bretons elkaar overlappen, van de Graven van Penthever tot de restauraties van het Tweede Rijk.

Externe links