Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Châteauneuf-sur-Cher, gelegen in het departement Cher in de regio Centre-Val van Loire, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw als een fort dat de Cher vallei beheerst. Tot de 16e eeuw behoorde het tot de heren van Culan, een krachtige feudate afstamming in Berry. De oudste tak stierf met Aénor/Eléonore de Culan (†1420), waarna het landgoed verhuisde naar de jongere tak, waaronder Louis de Culan (1360 Na zijn dood zonder nakomelingen keerde het eigendom terug naar zijn neef Charles I van Culan, grootmeester van de Arbalders. De Culans hielden Châteauneuf tot 1564, ondanks de lokale spanningen: Bertrand de Culan werd in 1529 door de inwoners vermoord en overtrof zijn beproevingen. Zijn zoon François de Culan, getrouwd met een nobel compromis in een strafzaak, verkocht het landgoed uiteindelijk in 1564.

In 1564 verwierf Claude II van La Aubespine, staatssecretaris van Henri II, Barony. Het kasteel, in 1569 verbrand door protestanten tijdens de godsdienstoorlogen, werd in renaissancestijl herbouwd door zijn zoon Willem van L-Aubespine, minister van Hendrik III en Hendrik IV. De interieurgevels, versierd met sculpturen toegeschreven aan Germain Pilon, weerspiegelen deze fascist. In 1680 werd het landgoed in beslag genomen en toegekend aan Colbert, voordat het in 1715 werd verkocht aan de familie van Pontchartrain, vervolgens in 1739 aan de markies Paul-François de Galluccio de L Confiscated as a national property in 1793, het werd gekocht door de financier Claude Caroillon des Tillières.

In de 19e eeuw werd het kasteel onderdeel van de familie van Maillé door het huwelijk van Joan van Osmond met hertog Jacquelin van Maillé (1845). Hun afstammeling, hertog Gilles de Maillé, verwelkomde in 1944 de overgave van de Duitse generaal Bogo Elster, wat een belangrijke episode van de bevrijding betekende. Verkocht in 2001 aan een ontwikkelaar, Yves Collaone, het kasteel is verdeeld in appartementen, vervolgens verlaten in 2006 na onvoltooide werken en plunderen. Sinds 2015 hebben Claude en Mireille Charrier het teruggekocht om het te herstellen. In 1926 werd het monument uitgebreid tot het gehele landgoed, waaronder park, moestuin en bijgebouwen.

De architectuur combineert middeleeuwse overblijfselen (oostelijke hof, kerker) met een Renaissance reconstructie. De westelijke gevel, getrotseerd en 30 meter hoog, domineert het ijs, terwijl de binnenplaats, plein, is bekleed met drie huizen met bestelde gevels. De ingangspoort, gedateerd uit 1581, wordt geflankeerd door twee torens met pepers. De interieurs, hoewel gedeeltelijk vernietigd, behouden verguld houtwerk en sculpturen toegeschreven aan Germain Pilon's werkplaats. Het kasteel illustreert zo de transformatie van een middeleeuwse vesting tot een aristocratische residentie, voordat het hedendaagse verval.

Externe links