Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Lillebonne, gelegen in het departement Seine-Maritime in Normandië, is een voormalig kasteel waarvan de oorsprong dateert uit de 11e eeuw. Het werd gereconstrueerd in de 12e eeuw en grondig herontworpen in de 13e, 14e en 15e eeuw. == Geschiedenis ==De plaats werd gebouwd in de Romeinse stad Juliobona en werd een bevoorrechte plaats voor de hertogen van Normandië. Het eerste kasteel werd gebouwd door Guillaume, terwijl Henry I Beauclerc een grote Romaanse hal toevoegde, vergelijkbaar met die van Caen Castle.

Aan het begin van de 13e eeuw, na zijn gehechtheid aan het koninklijke landgoed onder Philippe Auguste, werd het kasteel versterkt door een imposante cilindrische kerker omringd door een sloot en een shirt. Het fort kwam vervolgens in handen van de familie Harcourt, die veranderingen aanbracht, waaronder een artillerieplatform in de 15e eeuw na de Honderdjarige Oorlog. De daling begon in de 18e eeuw: lood uit de kerkerterras werd verkocht in 1760, waardoor de kluis instortte, en de stenen werden hergebruikt als steengroeve. Vandaag alleen de kerker, een achthoekige toren van de 13e eeuw, en overblijfselen van de behuizing blijven.

Onder de opmerkelijke elementen, de kerker, geclassificeerd in 1862, onderscheidt zich door zijn drie gebogen niveaus, voorheen toegankelijk door ophaalbruggen. De achthoekige toren, toegeschreven aan Johannes II van Harcourt, en de toren van de Chartrier, getransformeerd in de 19e eeuw, voltooien de ruïnes. Het Romaanse huis, waarschijnlijk daterend uit Hendrik II, werd in 1832, vervangen door een meesterhuis gebouwd rond 1870 in de behuizing vernietigd. Deze resten, gedeeltelijk geclassificeerd in 1990, herinneren aan het strategische en symbolische belang van de site, gekenmerkt door de hertogen van Normandië, de koningen van Frankrijk en de lokale heren.

Het kasteel illustreert middeleeuwse architectonische evoluties, van het primitieve kasteelmot tot laat verdedigende aanpassingen. Zijn geleidelijke verlating en de vernietigingen van de achttiende en negentiende eeuw contrasteren met zijn centrale rol tijdens de Middeleeuwen, waar het diende als een hertogdom, koninklijke vesting en symbool van de macht. Recente opgravingen en beschermingen benadrukken haar archeologische en historische interesse, ondanks de transformaties die door de eeuwen heen zijn ervaren.

Externe links