Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de Celestines in Limay is ontstaan in het klooster van de Heilige Drie-eenheid, opgericht in 1376 door koning Karel V om een gemeenschap van Celestine monniken te installeren. Dit klooster, bedacht als een plaats van eeuwig gebed voor de redding van het Koninkrijk en een begrafenis voor de ridder John Martel, bloeide dankzij de koninklijke giften (inclusief 300 pond huur) en de wijnmakerij. Onder de heerschappij van de H. Benedictus weigerden de monniken, bekend om hun vroomheid, in 1592 deel te nemen aan een processie ter ere van H. IV. Hun daling begon in de 18e eeuw, wat leidde tot de onderdrukking van het klooster in 1778 na hun weigering om hun heerschappij te hervormen.

Na de revolutie werd het landgoed in 1791 verworven door Louis François Alexandre Lemoine, de toekomstige burgemeester van Limay, die zijn transformatie in een neoklassiek kasteel begon. Gekocht in 1811 door afwezige eigenaren, het gebouw raakte in dispuut voordat werd hersteld uit 1820 door mevrouw. Lecordier de Petagny, vervolgens door de familie Lefort en Lefebure tot de 20e eeuw. Het kasteel, dat in 1970 in de historische monumenten werd opgenomen omwille van zijn gevels en interieurdecoraties Empire, ziet het park nu gerenoveerd tot een openbare ecologische ruimte.

De huidige architectuur combineert een twee verdiepingen tellend centraal lichaam, een oranjerie versierd met bas-reliëfs, en een terras met uitzicht op Limay en Mantes-la-Jolie. De site, gesloten voor het publiek, bestendigt de herinnering aan de Celestines door zijn naam en geschiedenis, terwijl de lokale archieven (Bellamy, Bourlier, Fosse) documenteren haar evolutie sinds de Middeleeuwen. De onderdrukking van het klooster in 1778 markeerde een keerpunt en koppelde zijn bestemming aan die van nationaal bezit tijdens de Revolutie.

De fundering van het klooster in 1376 was gebaseerd op een tweevoudige logica: spirituele (gebed voor het koninkrijk) en economische (landbouwrevival in een regio verwoest door de Honderdjarige Oorlog). De monniken kweekten de wijnstok, waarvan de producten werden gebruikt voor de liturgie en de ontvangst van bezoekers. Hun weigering om hun domein te verlaten, zelfs voor koninklijke plechtigheden, illustreert hun strikte gehechtheid aan de Benedictijnse regel. De Commissie des regulares (1766-1780), opgericht onder Lodewijk XV en vervolgens Lodewijk XVI, bezegelde hun lot door hun afschaffing toe te geven na hun verzet tegen de hervormingen.

In de 19e eeuw weerspiegelden de transformaties van het kasteel de smaken van de aristocratie en de opkomende bourgeoisie: neoclassicisme, Empire decoraties en landschapsintegratie. Paul Lefebure (erfgenaam in 1912) voltooide de arrangementen, waardoor het kasteel zijn huidige verschijning kreeg. De gedeeltelijke rangschikking van 1970 beschermde de meest opmerkelijke elementen, terwijl het park, een voormalig kloosterlandgoed, een gemeentelijk project werd dat erfgoed en ecologie combineert. Recente publicaties (Montrose, 2023) benadrukken haar rol in het culturele erfgoed van Vexin.

Externe links