Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige kleine seminarie van Saint-Pé-de-Bigorre werd opgericht in 1822, gedeeltelijk hergebruikt de resten van de voormalige abdij in zijn oostelijke vleugel. Georganiseerd rond een binnenplaats die een klooster oproept, bevat het ensemble middeleeuwse elementen, zoals historische of vegetarische nieuwe hoofdsteden, gemonteerd in de kapel ter ondersteuning van de orgelstand. Deze hoofdsteden komen uit het uitgestorven klooster van de abdij, getuigend van een ouder architectonisch erfgoed.

De kapel, het centrale gebouw van het seminarie, wordt gekenmerkt door zijn unieke schip eindigend op het westen door een bed met een centrale apse geflankeerd door twee apsidiolen. Zijn polychrome plafond en structuur herinneren aan de PaleoChristelijke of Karolingische basilieken. Twee grote picturale ensembles sieren de apsis: een monumentale fresco van Anatole Dauvergne (1859), in opdracht van de staat, ter illustratie van een gelijkenis van Christus, en tien gemaroufleerde doeken van René-Marie Castaing die lokale heiligen of notabelen van de Franse religieuze geschiedenis vertegenwoordigen.

De officiële bescherming heeft betrekking op de kapel in zijn geheel, met inbegrip van de veranda, de wijding van de Maagd, en de hergebruikte sculpturale elementen. De site, eigendom van een vereniging, weerspiegelt zowel een educatieve als religieuze roeping, met behoud van een samengesteld artistiek en architectonisch erfgoed, mengen middeleeuwse erfgoed en 19de eeuwse creaties.

Externe links