Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Hospices de Beaune, opgericht in 1443 door Nicolas Rolin, kanselier van de hertog van Bourgondië Philippe le Bon, en zijn vrouw Guigone de Salins, zijn een meesterwerk van flamboyante gotische architectuur. Dit monument, gelegen in Beaune, is ontworpen als een "paleis voor de armen zieken" en biedt gratis zorg aan de arme, oude en wezen vanaf 1452. De organisatie weerspiegelt een fusie tussen christelijke liefdadigheid en middeleeuwse ziekenhuis management, met kamers gewijd aan mannen, vrouwen en ernstige patiënten.

De binnenplaats van eer, met veelkleurige beschilderde tegeldaken, en de grote kamer van de "pôvres" (50 m lang) met zijn frame in de vorm van een omgevallen bootframe, illustreren de fascist van het gebouw. De polyptiek Het Laatste Oordeel van Rogier van der Weyden (1446-1452), in opdracht van de kapel, en de 60 hectare wijngaard, waarvan de wijnen sinds 1859 op veiling worden verkocht, getuigen van de culturele en economische invloed ervan. In 1862 werd er een Historisch Monument opgericht.

Het etablissement evolueerde in de 17e en 18e eeuw met de toevoeging van kamers zoals Saint-Hugues (1645) of Saint-Louis (1661), en transformaties om de geslachten te scheiden of geschikt voor welgestelde patiënten. De "Pôvres" kamer, gerestaureerd in 1875 door Maurice Ouradou (gendre de Viollet-le-Duc), verloor zijn originele middeleeuwse faciliteiten. In 1971 werden medische activiteiten overgebracht naar een nieuw ziekenhuis, waardoor de historische locatie kon worden beschermd.

Het wijngoed, dat afkomstig is van middeleeuwse schenkingen, omvat percelen in eerste rauwe en geweldige wijnen van de Côte de Beaune en de Côte de Nuits. De verkoop van Beaune's hospices, georganiseerd elke derde zondag in november, heeft gefinancierd liefdadigheidswerken sinds 1859. Het Hôtel-Dieu, geïntegreerd in het Werelderfgoed van UNESCO in 2015 via het klimaat van de Bourgondische wijngaarden, trekt meer dan een miljoen bezoekers per jaar.

Een van de opmerkelijke elementen zijn de keuken met zijn geautomatiseerde draaitafel (1698), de 18e eeuwse apotheker met 130 potten aardewerk, en de middeleeuwse kelders van 300 m. De site was ook een filmlocatie voor films zoals La Grande Vadrouille (1966). De stichters Nicolas Rolin en Guigone de Salins, rusten in de kapel en symboliseren hun filantropische inzet.

Architectuur combineert externe bezuinigingen (steen gevel) en interieurrijkheid (gebeeldhouwde decoraties, glas-in-lood ramen, polychrome daken). De gelakte tegels, gerestaureerd in de 20e eeuw, en de gargoyles toegevoegd in de 19e en 20e eeuw weerspiegelen latere interventies. Het monument belichaamt zowel de Bourgondische erfgoed, de middeleeuwse ziekenhuis innovatie en een nog levende wijn traditie.

Externe links