Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Beauport werd in 1202 opgericht door Alain d'Avaugour, graaf van Goëlo, voor de orde van de Premontrés. Het plaatst een dalend eilandklooster op het eiland Saint-Riom, en vestigt zich op een kustgebied tussen Paimpol en Saint-Brieuc. De canons, direct afhankelijk van de paus, ontwikkelden een invloedrijke maritieme seigneury, met rechten die zich uitstrekken van het eiland Bréhat tot Saint-Brieuc, waaronder zelfs negen parochies in Engeland. De abdij gedijt door de exploitatie van zout, visserij en molens, en speelt een belangrijke economische rol door middel van leningen en beurzen zoals Paimpol.

In de 13e eeuw werd Beauport een spiritueel en intellectueel centrum, met opmerkelijke Normandische gotische architectuur, waaronder een 50 meter lange abdijkerk, een klooster en kloostergebouwen die rond twee terrassen werden georganiseerd. De canons transformeren het kustlandschap met dijken, zoutvijvers en hydraulica, terwijl ze een rijk landerfgoed verzamelen. Hun invloed strekt zich uit tot ongeveer twintig parochies, waar ze tienden en royalty's waarnemen, en lokale sekten ontwikkelen zoals die van Sint Josse.

De daling begon in de 16e eeuw met het begin, waar abdijen benoemd door de koning verwaarloosde de abdij. Ondanks een 17e eeuwse hervorming onder de abt van La Luzern, die gebouwen en kloosterheerschappij herstelde, verloor Beauport weer. In 1790 werd het verkocht als nationaal eigendom en in particuliere handen gebracht tot de overname in 1992 door het Conservatoire du littoral. Vandaag, de ruïnes sinds 1862 en de 70 hectare beschermde natuurgebied trekken meer dan 50.000 bezoekers per jaar.

De abdij onderscheidt zich door haar architectonische polylithisme, met behulp van lokale stenen zoals het groene spiliet van Paimpol, de roze zandsteen van Plourivo, of geïmporteerde materialen zoals de Engelse lumachelle. De refter, de capitulaire kamer en de Salle-au-Duc (een ambachtelijk gebouw dan residentieel) illustreren de vindingrijkheid van de bouwers, die de gebouwen aanpasten aan de natuurlijke helling van de site. Archeologische opgravingen onthullen ook een middeleeuwse necropolis en sporen van metallurgie activiteiten.

Het gebied, sinds 1963 geclassificeerd en geïntegreerd in het Natura 2000-gebied Trégor-Goëlo, combineert gebouwd erfgoed en biodiversiteit. De kanonnen hadden tuinen, boomgaarden (nu 500 appelbomen) en moerassen gebouwd, waardoor een uniek ecosysteem ontstond. Het huidige beheer, toevertrouwd aan de Association de Gestion et de Restauration de l'Abbaye de Beauport (AGRAB), richt zich op het behoud van ruïnes en de ontwikkeling van het toerisme, met thematische bezoeken die geschiedenis en natuur combineren.

De archieven, bewaard in het Departmental Archives van de Côtes-d'Armor, getuigen van de vroegere rijkdom van de abdij: landerijen, molens, visrechten, en zelfs eigendommen in Engeland tot de 15e eeuw. Figuren als Prosper Mérimée (die in 1836) of Arcisse de Caumont (waardoor het een middeleeuws abdijmodel werd) droegen bij aan zijn bekendheid. Vandaag de dag blijft Beauport een van de meest complete kloosterense ensembles in Bretagne, een symbool van een spiritueel, economisch en architectonisch erfgoed.

Externe links