Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Kasteel van Cabrerets, gelegen in de Lot in Occitanie departement, vindt zijn oorsprong in de 13e eeuw met een eerste fort behoren tot de families Barasc en Cardaillac. Het huidige gebouw, herbouwd in het begin van de zestiende eeuw door de familie Gontaut, lokale heren, wordt georganiseerd rond een centrale binnenplaats. Het beschikt over twee vleugels geflankeerd door ronde torens, waaronder een trap toren op de hoek, en een terras tuin naar het zuiden. De bouw, die niet was voltooid als gevolg van de oorlogen van de religie, werd voortgezet in de 17e eeuw met de toevoeging van een baluster terras en een vat frame.

In de 16e eeuw behoorde het kasteel tot de machtige familie van Gontaut, waaronder Charles de Gontaut-Biron, Marshal-duc en dicht bij Hendrik IV, voordat het een symbool van verraad werd na zijn samenzwering tegen de koning. In de 18e eeuw verliet de Gontaut Quercy voor hun Biron landgoed in Dordogne. Tijdens de Franse Revolutie werd het kasteel in beslag genomen als nationaal eigendom: Armand-Louis de Gontaut-Biron, laatste seigneur, en zijn vrouw Amélie werden in 1793-1794 geguillotineerd. Het landgoed werd vanaf 1850 verkocht en geleidelijk gekocht door de erfgenamen van Joachim Murat, koning van Napels. Deze laatste ondernemen haar restauratie, met behoud van defensieve elementen zoals troglodytische kelders en vuurmonden.

Het kasteel heeft in 1996 een historisch monument geregisseerd en bevat sporen van zijn vele bouwcampagnes: grondramen van de 15e tot 16e eeuw, monumentale schoorstenen en 17e eeuwse doeken die de jachtscènes illustreren. De dendrochronologische analyses van 2009 bevestigen een eerste bouwfase tussen 1507 en 1515 die verband houdt met het huwelijk van Raymond de Gontaut met Françoise de Bonnafous. De westelijke vleugel, gedeeltelijk onvoltooid, toont hangende stenen met afgebroken projecten. Tijdens de revolutie zal het kasteel zelfs een prehistorisch museum herbergen van 1934 tot 1964 voordat het wordt doorgegeven aan de familie Sahut d'Izarn, afstammeling van de Murat.

De architectuur van het kasteel weerspiegelt zijn evolutie: de zuidelijke toren, het kruispunt van de V-vleugels, domineert de rotswand, terwijl de noordwestelijke toren een trap in de dikte van de muren herbergt. De gevels combineren 16e-eeuwse apparaten (vensters met lijsten) en barokke toevoegingen (ballusterterras). De site, oorspronkelijk voorafgegaan door een ommuurde binnenplaats nu uitgestorven, illustreert de overgang tussen middeleeuwse kasteel en plezier residentie. De terrastuinen, versierd met gesneden kisthout en beboste vloeren, completeren dit complex van militaire geschiedenis, politieke intriges en familie erfgoed.

De familie Murat, verbonden aan het Napoleontische episch, speelde een sleutelrol bij het behoud van het kasteel in de 19e eeuw. Joachim Murat, Napoleon Ik ben schoonbroer, wil het landgoed aanbieden aan zijn broer André, maar het project mislukt. Zijn nakomelingen, waaronder Graaf Murat (MP van de Lot), kochten en restaureerden de vervallen delen, zoals de toren van Marcenac herbouwd in 1994-1997. Vandaag de dag, particulier eigendom, bestendigt het kasteel de herinnering aan de Gontaut-Biron, de Murat, en de ambachtslieden die deze getuige van de oorlogen van de religie, de Quercy Renaissance en revolutionaire omwentelingen vormden.

Externe links