Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Tumulus du Mané-Lud is een megalithisch monument gelegen in Locmariaquer, Morbihan, daterend uit de Neolithische tijd. Het maakt deel uit van een groot archeologisch complex in Bretagne, dat in 1882 door de staat werd verworven en in 1889 als historisch monument werd geclassificeerd. Deze 80 m lange, langwerpige tumulus herbergt een gangdolmen versierd met enkele van Europa's meest bestudeerde gravures, waarvan de interpretatie (cetaceeërs, vogels, gereedschappen) sinds de 19e eeuw de debatten heeft aangewakkerd.

De eerste verkenningen dateren uit 1863-1864, onder leiding van René Wales en Alphonse Mauriceet, die een 10 meter lange gang ontdekten die leidde tot een begrafenisruimte bedekt met vijf platen. De gravures, verspreid over acht orthostatica, omvatten voorstellingen geïnterpreteerd als cabalots, vogels in de vlucht, of landbouw symbolen (haches, juks). In 1865 documenteerde L. Davy de Cussé deze motieven, terwijl Zacharie Le Rouzic in 1911 de opgravingen verdiepte, waarbij beperkt maar waardevol archeologisch materiaal werd onthuld.

De site omvat ook een oostelijke cairn, begrensd door een uitlijning van stenen overbegroeid door schedels van verbrande paarden, beschutting een droge steen funeraire borst. Menselijke en dierlijke botten, gedeeltelijk verkoold, suggereren complexe rituele praktijken. De toponym Mané-Lud (uit de gemasterde Breton, "butte" en lud, afgeleid van uhelan, "zeer hoog") weerspiegelt zijn topografische en symbolische betekenis in het Atlantische megalithische landschap.

Voor het eerst ten onrechte toegeschreven aan Galliërs door de president van Robien in de 18e eeuw, illustreert de tumulus de overgang tussen Mesolithicum en Neolithicum, zoals blijkt uit gravures die zowel de jacht (leerlingen) als de ontluikende landbouw (haches, jukken) oproepen. De opeenvolgende opgravingen wezen op haar rol in collectieve begrafenispraktijken en haar integratie in een breder megalithisch netwerk, kenmerkend voor de Bretonse kust.

Vandaag de dag, eigendom van het departement Morbihan, blijft de Mané-Lud onderwerp van studie voor archeologen, met name dankzij het werk van Serge Cassen, die innovatieve interpretaties van gravures voorstelt (zoals de cachalot van plak nummer 1). De staat van instandhouding, gewijzigd door moderne gebouwen en oude opgravingen, onderstreept het belang van de bescherming ervan sinds de 19e eeuw.

Externe links