Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Goulphar vuurtoren à Bangor dans le Morbihan

Patrimoine classé
Patrimoine maritime
Phare classé MH
Morbihan

Goulphar vuurtoren

    Phare du Goulphar
    56360 Bangor
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Phare de Goulphar
Crédit photo : Remi Jouan - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1826–1835
Bouw van een vuurtoren
janvier 1836
Inbedrijfstelling
1882
Installatie van de misthoorn
1953
Modernisering van het optische systeem
12 juin 1995
Registratie voor historische monumenten
23 mai 2011
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

The Great Lighthouse, with the plot and buildings on it (Box YB 32): inscription by order of 12 June 1995 - De grote vuurtoren, namelijk de vuurtoren zelf in totaal, de muren, roosters en plaatgrond en de behuizing, het gebouw van de voormalige mistmeermin (Box YB 32, 185): classificatie bij decreet van 23 mei 2011

Kerncijfers

Augustin Fresnel - Ingenieur en natuurkundige Ontwerper van de koplamp en de lens.
Léonor Fresnel - Auteur van een technisch document Document over de stabiliteit van de vuurtoren (1831).
Alexandre Potel - Auteur van een technische notitie Beschrijving van de constructie (1835).

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van Goulphar, ook bekend als de Grote Vuurtoren van Kervilahouen, is gelegen in de gemeente Bangor, in Belle-Île-en-Mer (Morbihan, Bretagne). Gebouwd tussen 1826 en 1835 op de plannen van Augustin Fresnel, vervangt het de ruïnes van de 1st Fortin Fouquet. Dit granieten landingslicht werd gelanceerd in januari 1836 op 52,25 meter (92 meter boven de zeespiegel) en herbergt een Fresnel lens met een bereik van 50 km, een van de krachtigste in Bretagne. Het optische systeem werd in 1953 gemoderniseerd door een kwikmotor en -tank.

In 1882 werd bij Goulphar's manse een misthoorn met de vuurtoren verbonden door een persluchtleiding. De site, waaronder de vuurtoren, de technische gebouwen en de zeemeermin, werd in 1995 als historisch monument vermeld en in 2011 vermeld. Geëlektrificeerd in 1992 en geautomatiseerd in 2000, de vuurtoren heeft nu een afstandsbediening centrum voor de Morbihan vuurtorens en een differentiaal GPS station. Zijn permanente tentoonstelling schetst de geschiedenis van vuurtorens, openbare dienstbakens en navigatiehulpmiddelen.

De vuurtoren is toegankelijk voor het publiek en biedt een klim van 247 treden naar een panoramisch balkon van 43 meter hoog. De machinekamer, die nog steeds actief is, herbergt stroommotoren en elektrische systemen. Hoewel de lens en de horlogekamer (met kwik) ontoegankelijk zijn, presenteren vijf museumzalen op de begane grond de technische en historische evolutie van de site. De vuurtoren blijft een belangrijk symbool van het Bretonse maritieme erfgoed, dat 19e-eeuwse innovatie en moderne technologieën combineert.

De originele plannen, bewaard gebleven in het Nationaal Archief, dateren van 1831 tot 1900 en getuigen van Fresnels pionierswerktuigbouwkunde. Het vuurtorenmechanisme werd ook blootgesteld op de Universele Tentoonstelling van 1855 in Parijs. Tegenwoordig combineert de site erfgoedbehoud en operationele functie, wat de aanpassing van vuurtorens aan hedendaagse navigatiebehoeften illustreert.

Externe links