Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Keelschuur à Dammarie-en-Puisaye dans le Loiret

Loiret

Keelschuur

    13 Rue des Artisans
    45420 Dammarie-en-Puisaye
Crédit photo : François GOGLINS - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIIIe siècle
Overgang naar de Heren van Feins
XIVe siècle
Domein van de Graven van Sancerre
XVIe siècle
Bouw van een schuur
1737-1838
Eigendom van de Briare Canal Company
1872
Eerste restauratie
1940
Vuur van het kasteel
À partir de 1970
Tweede restauratie
1er octobre 1987
Registratie Historisch Monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Grange aux Dimes (zaak B 503): vermelding bij beschikking van 1 oktober 1987

Kerncijfers

Évêques d'Auxerre - Initiële suzerains Fief bezitters tot de twaalfde.
Seigneurs de Feins - Eigenaren in de dertiende eeuw Nieuwe domeinhouders.
Comtes de Sancerre - Suzerans in de 14e eeuw Feodale controle van het gebied.
Compagnie du canal de Briare - Eigenaar (1737-1838) Economisch beheer van het domein.

Oorsprong en geschiedenis

De tiendenschuur van Dammaria-en-Puisaye, gebouwd in de 16e eeuw, maakt deel uit van een seigneurisch complex waarvan de geschiedenis dateert uit de late 6e eeuw. Het fief was aanvankelijk afhankelijk van de bisschoppen van Auxerre tot de twaalfde eeuw, alvorens onder de beweeglijkheid van de heren van Feins in de dertiende eeuw, dan van de Graven van Sancerre in de veertiende eeuw. Dit monument, ingeschreven in de historische monumenten in 1987, illustreert de landelijke architectuur gekoppeld aan de verzameling van tienden, kerkelijke belasting in de natuur.

De schuur, gebouwd van gesneden steen, vuursteen nieren en honingraat, bestaat uit een eiken begane grond, een kelder, een kelder en een vloer bedekt met een twee-gestraft frame. Het maakt deel uit van een breder castrale complex, met inbegrip van een veelhoekige versterkte behuizing, flanktorens, en een 13e eeuwse kastelenkapel getransformeerd in een parochiekerk in de 19e eeuw. De site, gerestaureerd na een brand in 1940, getuigt van architectonische en functionele veranderingen in seigneuriale gebouwen.

Tussen 1737 en 1838 behoorde het landgoed tot de Briare Canal Company, die haar economische rol in de regio weerspiegelt. De opeenvolgende restauraties (met name in 1872 en 1970) hebben dit erfgoed behouden, waar de tiendenschuur het verband tussen seigneuriële macht, landbouwactiviteit en lokale religieuze geschiedenis belichaamt. Zijn inschrijving als historisch monument in 1987 wijdde zijn erfgoedwaarde.

Externe links