Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Sint Ulrich, ook Grand-Ribeupierre genoemd, is een van de drie middeleeuwse kastelen met uitzicht op Ribeauvillé in de Bovenrijn. Gebouwd tussen de 13e en 14e eeuw, het piekt op 528 meter boven de zeespiegel en werd geclassificeerd als een historisch monument in 1841. Zijn overblijfselen, waaronder een 12e eeuwse kerker en een 15e eeuwse kapel gewijd aan Saint Ulrich, getuigen van zijn strategische en architectonische belang.

Het kasteel was aanvankelijk de belangrijkste residentie van de heren van Ribeaupierre, genoemd in 1038 als de "rots van Reginbald." Door de eeuwen heen veranderde hij zijn handen tussen het Rijk, het bisdom Basel en gelovigen als Egenolphe d'Urslingen. In de 13e eeuw werd het het symbool van de macht van de Ribeaupierre, die zich verzette tegen twee keizerlijke zetels (1287 en 1293). De familie vertrok in 1518 naar een Renaissance kasteel, waardoor Saint Ulrich tijdens de Dertigjarige Oorlog kon verslechteren.

De architectuur van het kasteel weerspiegelt verschillende periodes: vierkante kerker en 12e eeuws huis, 13e eeuwse ridderkamer met Romaanse ramen, en 14e eeuwse barbakan. De kapel van Sint Ulrich, toegevoegd rond 1435, geeft zijn huidige naam aan de site. In de 15e eeuw diende het kasteel als gevangenis, onderdak biedend aan personages als Cunegunde d'Hungerstein, beschuldigd van de moord op haar man. Na de 16e eeuw werd het gerestaureerd in de 19e eeuw door Charles Winkler en daarna in 1999-2000.

De opgravingen en studies onthullen een oude bezetting van de site, misschien uit de hallstattiaanse periode. De ronde kerker, gedateerd in de eerste helft van de 13e eeuw, en de westelijke courtine illustreren middeleeuwse militaire technieken. Het kasteel, eigendom van de gemeente, domineert nog steeds de vlakte van de Elzas, met een uitzonderlijke getuigenis van de Middeleeuwen in de regio.

St Ulrich is een plaats en civil parish in het bestuurlijke gebied Ribeauvillé, in het Engelse graafschap Ribeupierre. De huidige staat, hoewel gedeeltelijk, laat toe om zijn centrale rol in feodale conflicten en Elzas seigneuriale leven voorstellen. De opeenvolgende restauraties bewaarden zijn muren, versterkte deuren en verdedigingselementen, waardoor het een symbolische plaats van het lokale erfgoed.

Externe links