Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van St. Eulalie de Cruzy dans l'Hérault

Patrimoine classé
Eglise fortifiée
Eglise
Eglise romane
Hérault

Kerk van St. Eulalie de Cruzy

    3 Rue Mirabeau
    34310 Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Église Sainte-Eulalie de Cruzy
Crédit photo : Francois.werth - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
900
1000
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
902
Eerste schriftelijke vermelding
XIVe siècle
Gotische reconstructie
XVe-XVIe siècle
Defensieve toevoegingen en kapellen
1591 et 1697
Gecertificeerde restauraties
1816
Vervanging van glas in loodramen
10 septembre 1913
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk van St. Eulalie: Orde van 10 september 1913

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd In de brontekst worden geen specifieke historische actoren genoemd die verband houden met dit monument.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Eulalie de Cruzy, gelegen in de Hérault, is een 14e-eeuws religieus gebouw gekenmerkt door atypische gotische architectuur. Het bestaat uit een enkel schip van vier spanten, bedekt met een gebroken wieg van 18,60 meter in bereik, versterkt door dubbele bogen. Deze gedurfde constructieve keuze onderscheidt de kerk van andere regionale gebouwen uit dezelfde periode, vaak bedekt met bogen van kernkoppen of frames. Het tripartiete bed, bestaande uit een zevenzijdige centrale apse en twee vierkante apsidiolen, roept modellen op zoals de kerken Saint-Michel en Saint-Vincent de Carcassonne, hoewel de wieg een lokaal kenmerk is.

De westerse gevel is versierd met een twaalf ray rose, terwijl de zuidelijke veranda, gewelfd met kernkoppen, herbergt een portaal overdonderd door een boog in accolade en omzoomd door pincels. Mâchicoulis, toegevoegd tussen de uitlopers, evenals gecorbelde schelpen dateren uit de 14e eeuw, wat een defensieve zorg weerspiegelt. De latere klokkentoren wordt omzoomd door een zeshoekige pijl omgord met een gecrenellateerde parapet. De kerk, genoemd in 902, werd herbouwd in de 14e eeuw van Romaanse bases bewaard in de noordelijke muur, met latere toevoegingen zoals zijkapellen en veranda in de 15e of 16e eeuw.

Twee restauratiedata, 1591 en 1697, zijn gegraveerd op de gevelwand van het bed. De glas-in-loodramen van het koor, behalve die van het axiale raam (14de eeuw), werden in 1816 vervangen. Het dak werd gereconstrueerd in stenen platen in 1856, en de klokkentoren pijl herbouwd in 1900. Gerangschikt als historisch monument in 1913, illustreert de kerk de architectonische evolutie en functionele aanpassingen van een middeleeuws religieus gebouw, waarbij defensieve, decoratieve en liturgische elementen worden gemengd.

Externe links