Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Nicolas-des-Eaux, gebouwd in het eerste kwart van de 16e eeuw, is het resultaat van schenkingen van de familie Kerveno, wiens armen de zandstenen en gevel sieren. Een inscriptie in het koor ("JEHAN LAYEC FIST LE BOYS DE CESTE L'AN M Vc XXIIII," 1524) bevestigt deze datum. De zuidelijke arm van de transept, iets achteraan, onthult een val in het dak, terwijl de vlakke bedzijde wordt verlicht door een leliebloemige bessen, typisch voor de flamboyante gotiek. De site herbergde ooit een priorij die afhankelijk was van de Benedictijnse abdij Saint-Florent-le-Vieil de Saumur, opgericht in 1120 door lokale heren (Hervé zoon van Jagu en Hervé zoon van Eudon), vervolgens verbonden aan de abdijen van Saint-Sauveur de Redon en Saint-Gildas-de-Rhuys. De kapel werd een wapenstilstand van Pluméliau in de 16e eeuw, gekenmerkt door de vervanging van de monniken door seculiere priesters als opgedragen abten.

Het gebouw heeft opmerkelijke architectonische eigenaardigheden: een westelijke poort "Morbihannais" (geëvenaarde deuren opgestegen door een glas-in-lood raam), een zuidelijke deur in vlecht, en twee schedels ingebed in de noordelijke muur, waarvan de betekenis blijft mysterieus. Binnen, zandstenen gesneden met naïeve motieven en sporen van een mogelijke jube (voorbereidende pijlers) suggereren een complexe liturgische organisatie. De zuidelijke muur, in puin, kan getuigen van een reconstructie na een instorting. In de 19e eeuw vonden er wijzigingen plaats: het bouwen van de bedconsoles in 1830 om een tableau te installeren (waarvan altaar, tabernakel en schilderij overblijven), en de toevoeging van een sacristie in de noordoostelijke hoek. De kapel, ingeschreven in de historische monumenten sinds 1928, behoudt ook de resten van een onafgemaakte seigneuriale kapel (arcs geblokkeerd in het noorden) en van een ontbrekende secretariaat (hoog verstopte deur).

De site was ooit het hart van een kloostercomplex, zoals blijkt uit opeenvolgende schenkingen (land, molen, parochieinkomsten in 1208) en de aanwezigheid van een middeleeuwse begraafplaats. De wachtende stenen in het getransepte vierkant suggereren een afgebroken jube project, terwijl het frame onthult een kloof tussen het schip en het zuiden transept, mogelijk gekoppeld aan verschillende bouwfasen. Een gemeenschappelijk eigendom sinds de 19e eeuw, de kapel dus combineert Benedictijner erfgoed, seigneurial (familie van Kerveno) en parochie, een illustratie van de religieuze en sociale veranderingen van Bretagne tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.

Externe links