Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huidige kasteel Sainte-Mère, voor het eerst genoemd in 1805, is representatief voor de postrevolutionaire architectuur van het Gentse Gaskonijn. Gebouwd tussen de 4e kwart van de 18e eeuw en de 1e kwart van de 19e eeuw, onderscheidt het zich door zijn elliptische en semi-elliptische binnenruimtes, zoals de rotunda eetkamer en de grote woonkamer. Deze architectonische keuzes getuigen van een duidelijk esthetisch onderzoek, terwijl de handgemaakte panoramische behang, die schapenvouwen en landschappen vertegenwoordigt, een zorg voor zorgvuldige decoratie, nog steeds gedeeltelijk zichtbaar benadrukken.

Het monument behoudt sporen van een oude decoratie, vooral onder recente behangpapieren, die het belang aan interieur versiering onthullen. Gerangschikt Historisch Monument in 1990 voor zijn gevels, daken en interieur elementen (eetkamer, woonkamer, trappenhuis, open haard), het illustreert een architectonische overgangsperiode in Occitanie. De huidige staat, hoewel ontdaan van enkele elementen na de revolutie, maakt het mogelijk om de alliantie tussen gascon erfgoed en nieuwe stilistische invloeden te waarderen.

Let op een historische verwarring met een ander kasteel van Sainte-Mère (Gers), gebouwd in de 13e eeuw door bisschop Géraud II van Montlezun. De laatste, een middeleeuwse "gascon" type, in ruïnes vandaag, diende als een episcopale residentie in Lectoure en werd geclassificeerd in 1977. De twee monumenten, hoewel ze dezelfde naam dragen, behoren tot radicaal verschillende tijdperken en contexten: de ene middeleeuwse en defensieve (XIII eeuw), de andere residentiële en sier (XVIII-XIX eeuwen).

Externe links