Eerste vermelding als "priory-cured" XIVe siècle (≈ 1450)
Middeleeuwse religieuze status bevestigd.
XVIe siècle
Stichting van de Kapel
Stichting van de Kapel XVIe siècle (≈ 1650)
Bouw of grote wederopbouw.
1841
Restauratie door Ballereau
Restauratie door Ballereau 1841 (≈ 1841)
Modernisering van het gebouw en glazen ramen.
16 février 1995
Historisch monument
Historisch monument 16 février 1995 (≈ 1995)
Bescherming van de kerk en haar archeologische plaat.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk, met archeologische plaat (Box AC 59; niet-kadaster, openbaar domein): registratie bij bestelling van 16 februari 1995
Kerncijfers
Ballereau - Architect restaurateur
Verantwoordelijk voor de werken van 1841.
Oorsprong en geschiedenis
De Sainte-Gemme kerk van Sainte-Gemme-la-Plaine werd in de 14e eeuw genoemd als een priorij-veilige, wat verklaart dat een oude religieuze aanwezigheid in de regio. Deze status weerspiegelt het belang ervan in de middeleeuwse parochieorganisatie, vaak verbonden met monastieke gemeenschappen of lokale heren. De huidige kapel, opgericht in de 16e eeuw, getuigt van een reconstructie of grote transformatie op dat moment, een periode gekenmerkt door de oorlogen van de religie en de architectonische evoluties van de Renaissance.
In de 19e eeuw onderging het gebouw een aanzienlijke restauratie in 1841, onder leiding van architect Ballereau, die de structuur moderniseerde of geconsolideerd. Deze interventie maakt deel uit van een bredere beweging om het religieuze erfgoed in Frankrijk te renoveren, vaak ingegeven door culturele en praktische overwegingen. De glazen ramen gedateerd uit deze tijd, evenals de overblijfselen van de parochie necropolis aan het licht gebracht, benadrukken de multifunctionele rol van de kerk: plaats van aanbidding, maar ook gedenkplaats voor de gemeenschap.
Gerangschikt Historisch Monument bij decreet van 16 februari 1995, de kerk is nu beschermd om zijn archeologische plaat en architectuur. Deze officiële erkenning benadrukt zijn erfgoedwaarde, zowel als getuige van vroegere religieuze praktijken als als als voorbeeld van de architectonische evolutie tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd. De gemeenschappelijke woning zorgt voor het behoud ervan, terwijl het hedendaagse gebruik (bezoeken, lokale evenementen) in twijfel wordt getrokken.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen